Κραυγή αγωνίας από αγρότες και κτηνοτρόφους στην Ελασσόνα

>> Δευτέρα, 5 Φεβρουαρίου 2018



Κραυγή αγωνίας εξέπεμψαν σήμερα οι αγρότες και κτηνοτρόφοι της επαρχίας Ελασσόνας που πήραν μέρος στο επαρχιακό συλλαλητήριο που οργάνωσαν οι αγροτοκτηνοτροφικοί σύλλογοι Τσαριτσάνης, Σαρανταπόρου, Αραδοσιβίων, Ολύμπου, Ποταμιάς και Βαλανίδας.
Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στην πλατεία της Ελασσόνας, με το σύνθημα «Οργάνωση και Αγώνας κόντρα στην πολιτική που μας ξεκληρίζει», όπως έλεγε στο πανό των φορέων του αγροτικού κινήματος, που οργάνωσαν την κινητοποίηση.
Την κεντρική ομιλία έκανε ο Γιάννης Παπαδημητρίου, Πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Σαρανταπόρου και μέλος του Δ.Σ. της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Ν. Λάρισας (ΕΟΑΝΣΛ), ενώ το ψήφισμα με τα αιτήματα ανέγνωσε ο Γιώργος Αποστόλου, Πρόεδρος του Αγροτοκτηνοτροφικού Συλλόγου Τσαριτσάνης.
Παραβρέθηκαν δεκάδες αγρότες και κτηνοτρόφοι, ενώ αίσθηση προκάλεσαν οι καταγγελίες από το βήμα της συγκέντρωσης τόσο για τους απλήρωτους καπνοπαραγωγούς της περιοχής όσο και για διάφορα τερτίπια και προσχήματα των «γαλατάδων», όπου διά τελεσιγράφων και με το «μαχαίρι στο λαιμό» θέλουν να επιβάλλουν τιμή πρόβειου γάλακτος στα 0,83 ευρώ το κιλό.







Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ
Συνάδελφοι αγρότες- κτηνοτρόφοι,

Την ώρα που χιλιάδες συνάδερφοί μας σε όλη την Ελλάδα είναι ξανά στα μετερίζια του αγώνα, οι αγροτοκτηνοτροφικοί Σύλλογοι της επαρχίας Ελασσόνας πήραμε την πρωτοβουλία να οργανώσουμε τη σημερινή συγκέντρωση.
 Να δώσουμε μια απάντηση τόσο στη κυβέρνηση αλλά και στα κάθε λογής παπαγαλάκια που σπέρνουν τη διχόνοια μεταξύ μας και καλλιεργούν την ηττοπάθεια.
Φτάνει πια με την απογοήτευση και τη μοιρολατρία!
Κανένας μόνος του, κανένας στο σπίτι του, την ίδια στιγμή που αδυνατεί να καλύψει τις τρέχουσες υποχρεώσεις του, το εισόδημά του μειώνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια, φόροι, αφού εισφορές και χαράτσια παίρνουν πάνω από 50% του μειωμένου εισοδήματός μας.
Είμαστε, λοιπόν, για μια ακόμη φορά στο δρόμο του αγώνα, όχι εθιμοτυπικά, ούτε ως επαναστατική γυμναστική, ούτε γιατί δεν έχουμε τι να κάνουμε. Αναγκαζόμαστε να είμαστε στους δρόμους, γιατί τα προβλήματα οξύνονται συνεχώς και μόνο με τους αγώνες μας μπορούμε να βάλουμε φρένο στην επίθεση που δεχόμαστε.
Μπροστά μας έρχονται ακόμη χειρότερα μέτρα που θα υλοποιηθούν αν δεν τα αποτρέψουμε με τους αγώνες μας. Με τους αγώνες μας κερδίσαμε, ικανοποιήθηκαν κάποια αιτήματα, πήραμε ανάσες, αποτρέψαμε χειρότερα μέτρα ή τα καθυστερήσαμε. Η κατάσταση θα ήταν πολύ χειρότερη αν καθόμασταν στα σπίτια μας. Αν δεν είχαν γίνει οι αγώνες των προηγούμενων χρόνων θα ήταν πολύ χειρότερα τα πράγματα
Τα προβλήματα είναι κοινά. Οι αγώνες μας να είναι κοινοί. Απλώνουμε το χέρι σε όποιον θέλει να αγωνιστεί, αντίπαλός μας είναι οι πολιτικές που μας ξεκληρίζουν, δεν αποκλείουμε κανέναν που συμφωνεί με το πλαίσιο αιτημάτων και θέλει να παλέψει.
Να έχουμε υπόψη μας, ότι από ‘δω και πέρα οι αγώνες θα είναι ακόμη πιο σκληροί και δύσκολοι σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Ο δρόμος όμως αυτός είναι μονόδρομος. Εάν δεν ανακόψουμε την πολιτική που υλοποιείται, μεγάλο τμήμα της αγροτιάς, το επόμενο διάστημα, δεν θα υπάρχει.
Πολλοί συνάδελφοί μας εγκαταλείπουν. Με την απελευθέρωση των κατασχέσεων από την 1η Μάη, θα πάρει η μπάλα τη συντριπτική πλειοψηφία των μικρομεσαίων αγροτών που είναι καταχρεωμένοι στην αγροτική τράπεζα. Εάν ξεκινήσουν αυτές οι κατασχέσεις δεν θα έχουν σταματημό και δεν θα μπορεί να σταθεί κανένας αγρότης πλέον να συνεχίσει να καλλιεργεί, να παράγει.
Απέναντί μας, αντίπαλους μας, έχουμε την κυβέρνηση και την πολιτική της, όσους στηρίζουν αυτήν την πολιτική, και την ΚΑΠ που είναι όχημα για να συγκεντρωθεί η γη και η παραγωγή σε λίγα χέρια. Έχουμε αντίπαλους τις τράπεζες, τους μεγαλοαγρότες- καπιταλιστές και τους βιομήχανους που μας παίρνουν τσάμπα τη σοδειά.
Εκτός από τις χαμηλές τιμές στα προϊόντα τι άλλο έχουμε; Βλέπετε: έχουμε και τις ανοιχτές τιμές, δηλαδή πλέον ο αγρότης δεν πουλάει, παραδίδει το προϊόν και ο βιομήχανος, ο επιχειρηματίας, είτε είναι στο σιτάρι, στο καλαμπόκι, στα οπωροφόρα είτε και στο… γάλα….
… μετά από λίγους μήνες δίνει όποια τιμή θέλει. Και αυτό η ηγεσία του υπουργείου, η κυβέρνηση, λέει ότι το ρυθμίζει η αγορά. Δηλαδή, για παράδειγμα… οι δέκα έμποροι- οι δέκα βιομήχανοι γάλακτος, ρυθμίζουν την τιμή που θα έχει το προϊόν. Άρα, λοιπόν, οι βιομήχανοι οι οποίοι τα τελευταία 7 χρόνια αύξησαν τα κέρδη τους κατά 57% είναι οι κυρίαρχοι και αλωνίζουν, εκβιάζοντας τον παραγωγό που δεν μπορεί να αποθηκεύσει το προϊόν, που δεν μπορεί να βρει άλλη αγορά να το δώσει και είναι αναγκασμένος να υποκύψει.
Καταγγέλλουμε το γεγονός ότι οι καπνοπαραγωγοί των δύο Ομάδων Παραγωγών της περιοχής της Ελασσόνας, είναι απλήρωτοι -για πάνω από 8μήνες- από την «ΚΑΠΝΙΚΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ». Ήδη έχουμε μπει στη νέα καλλιεργητική περίοδο με τα έξοδα των παραγωγών να τρέχουν, τόσο των καλλιεργειών όσο και των οικογενειακών, αντιμετωπίζοντας σοβαρό θέμα επιβίωσης. Το πρόβλημα αφορά και χιλιάδες καπνοπαραγωγούς σε όλη την Ελλάδα, για ποσότητες που παραδόθηκαν το 2016.
Σημειώνεται ότι οι εργαζόμενοι στην «ΚΑΠΝΙΚΗ» διεκδικούν περίπου 1,2 εκατ. ευρώ δεδουλευμένα ενώ η οφειλή προς τους παραγωγούς ξεπερνά τα 6 εκατ. ευρώ. Άλλοι υπολογισμοί φτάνουν το ποσό στα 7,6 εκ. ευρώ. Ανεξάρτητα από τα παιχνίδια που παίζονται σε επιχειρηματικό επίπεδο, το ζήτημα είναι ότι η καπνοκαλλιέργεια αν και ήταν από τις πιο δυναμικές στη χώρα μας συρρικνώθηκε λόγω των κανονισμών της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), παρόλο που η ΕΕ είναι ελλειμματική και εισάγει καπνά για τις ανάγκες της καπνοβιομηχανίας. Λόγω του μεγέθους τους προβλήματος, και της πανελλαδικής του διάστασης, στηρίζουμε την προσπάθεια να γίνουν όλες οι απαραίτητες ενέργειες για πανελλαδικό συντονισμό από τους καπνοπαραγωγούς που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα καθώς και από τους εργαζόμενους της ίδιας εταιρείας οι οποίοι είναι και αυτοί απλήρωτοι.
Απ’ αυτό το βήμα θέλουμε επίσης να καταγγείλουμε τις απαράδεκτες αυθαιρεσίες και τους εκβιασμούς από τους γαλατάδες της περιοχής που με το «μαχαίρι στο λαιμό» θέλουν να επιβάλλουν τιμή πρόβειου γάλακτος στα 83- 84 λεπτά. Με το έτσι θέλω ακυρώνουν τις συμφωνίες που ήταν για 92 λεπτά και με πρόσχημα τις αναλύσεις σε πρωτεΐνες- λιπαρά ρίχνουν την τιμή 8-9 λεπτά κάτω. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν στα χέρια των κτηνοτρόφων του Λιβαδίου τέτοια τελεσίγραφα, με περιεχόμενο ή συμφωνείται με τη νέα τιμολόγηση ή σταματάτε να μας παραδίδετε το γάλα…

Αγαπητοί συνάδελφοι κτηνοτρόφοι,
αυτός ο εκβιασμός δεν πρέπει να περάσει! Σας καλούμε σε αγώνα γιατί τέτοιες τιμές σας οδηγούν στον αφανισμό.
Γι' αυτό απαιτούμε εγγυημένες τιμές και αυτό τους πονάει. Όταν ακούνε εγγυημένες τιμές σηκώνεται η τρίχα τους -και των επιχειρηματικών ομίλων και της κυβέρνησης- που υπηρετεί τα συμφέροντά τους.
Όλα τα αιτήματα που έχουμε είναι αιτήματα που αφορούν τη ζωή, την επιβίωσή μας. Δηλαδή, είναι παράλογο να μην ανεχόμαστε να μας παίρνουν τη σοδειά και να μην ξέρουμε πόσο θα μας την αγοράζουν; Δηλαδή τι άλλο πρέπει να κάνουν;
Είναι παράλογο που ζητάμε να καταργηθούν τα κριτήρια διαβίωσης, να υπάρξει αφορολόγητο 12.000 συν 3.000 για κάθε παιδί και από εκεί και πάνω ολοκληρωτική φορολόγηση; Με το κόλπο που έκανε η κυβέρνηση, έχουμε τριπλασιασμό στην κατώτερη κλίμακα του ΕΦΚΑ σε σχέση με αυτό που πληρώνανε οι αγρότες για τον ΟΓΑ πριν. Επίσης, παλεύουμε το ακατάσχετο να είναι 1.250 επί 12 μήνες, δεδομένου ότι οι αγρότες πληρώνονται μόνο 2 ή 3 φορές το χρόνο. Να σταματήσουν οι κατασχέσεις που γίνονται σε λογαριασμούς. Ήδη μπλοκάρουν και έχουν κατασχέσει λογαριασμούς αγροτών είτε από χρήματα που μπήκαν από ενισχύσεις, είτε και από προϊόντα που πουλήθηκαν, έναντι χρεών στην εφορία ή και στον ΕΦΚΑ.
Να πούμε και για τον ΕΛΓΑ: Εδώ η κοροϊδία πάει σύννεφο. Εδώ και περίπου 5 χρόνια, όχι μόνο όσο είναι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όλοι μας έλεγαν ότι έχετε δίκιο ο ΕΛΓΑ είναι ένας οργανισμός που με βάση τον κανονισμό και το νόμο ουσιαστικά δεν δίνει αποζημιώσεις και πρέπει να αλλάξει. Αλλά όταν μιλάνε για αλλαγές -και η σημερινή κυβέρνηση- μιλάνε για αλλαγές προς το χειρότερο, σε βάρος των αγροτών. Π.χ. τι θέλεις, αποζημίωση για την πλημμύρα; Πρέπει να πληρώσεις ξεχωριστά γι' αυτό το αίτιο. Θέλεις να σε καλύψω για τη βροχή; Πρέπει να πληρώσεις ξεχωριστά γι' αυτό το αίτιο, ξεχωριστά για το πράσινο σκουλήκι, κ.λπ. Αυτό δηλώνει η ηγεσία του ΕΛΓΑ και η ηγεσία του υπουργείου Γεωργίας.
-         Η άγρια φορολόγηση, η εισφοροληστεία και τα άλλα βαριά χαράτσια που επιβλήθηκαν μέσω των μνημονίων,
-         οι περιορισμοί στην παραγωγή και οι νέες μεγάλες περικοπές στις επιδοτήσεις που έφερε η εφαρμογή της νέας ΚΑΠ της ΕΕ 2015 - 2020,
-         η ωμή κερδοσκοπική εκμετάλλευση από τους εμποροβιομήχανους και τους μονοπωλιακούς ομίλους, που δρώντας στο πλαίσιο της «ελεύθερης» αγοράς και στηριζόμενοι από την πολιτική της κυβέρνησης, αγοράζουν σε εξευτελιστικές τιμές τα αγροτοκτηνοτροφικά προϊόντα και πουλούν πανάκριβα στους παραγωγούς τα αγροτικά μέσα και εφόδια,
έχουν ως αποτέλεσμα τον αποδεκατισμό και τη συρρίκνωση του εισοδήματος των μικρομεσαίων αγροτών και κτηνοτρόφων, οι οποίοι δεν μπορούμε πια να καλύψουμε ούτε τις βασικές ανάγκες διαβίωσής μας.
Όπως ήταν αναμενόμενο, κι αυτή τη φορά οι αγωνιζόμενοι αγρότες βρίσκονται αντιμέτωποι με μια πολύπλευρη και πολύμορφη επίθεση, που στόχο έχει να αποδυναμώσει και να υπονομεύσει τον αγώνα τους. Η κυβέρνηση άρχισε πρώτη αυτήν την επίθεση, πριν ακόμα στηθούν τα μπλόκα, με προκλητικά ψέματα και παραπλανητικά στοιχεία σχετικά με τα προβλήματα του αγροτικού κόσμου και τα αποτελέσματα της πολιτικής που εφαρμόζει στον αγροτικό τομέα.
Από τη μεριά της, η αντιπολίτευση επισήμως δεν τοποθετείται για τις αγροτικές κινητοποιήσεις, και υπονομεύει το στήσιμο των μπλόκων. Είναι γνωστή η στάση όλων των κομμάτων αυτών, από τα προηγούμενα χρόνια, στάση απόρριψης των δίκαιων αιτημάτων της μικρομεσαίας αγροτιάς, υπεράσπισης της ΚΑΠ και της αντιλαϊκής πολιτικής.
Στο «χορό» της συκοφάντησης του οργανωμένου αγροτικού κινήματος μπήκαν και αυτήν τη φορά μεγάλα συγκροτήματα των ΜΜΕ, αλλά και περιθωριακά έντυπα και ιστοσελίδες, αναμασώντας τα γνωστά παραμύθια περί καπελώματος του κινήματος, αλλά και με τις θεωρίες περί «αναποτελεσματικότητας των αγώνων». 
Διάφορα σχήματα εμφανίζονται κατά καιρούς, σε τοπικό και πανελλαδικό επίπεδο, όπως κάνουν κάθε φορά που το οργανωμένο αγροτικό κίνημα κλιμακώνει τον αγώνα, με στόχο να αποπροσανατολίσουν και να παραπλανήσουν τους μικρομεσαίους αγρότες, να υπονομεύσουν τα μπλόκα.
Οι αγωνιστές της αγροτιάς τούς χαρακτηρίζουν «δούρειους ίππους» και «λαγούς», αφού όπως έδειξαν πολλές φορές στο παρελθόν, μπαίνουν στα μπλόκα για να τα υπονομεύσουν εκ των έσω και στη συνέχεια υποχωρούν άτακτα, ενώ στις τάξεις τους υπάρχουν και κάποια «ναυάγια» του αγροτικού κινήματος, που αν και πέρασαν σε «αχρηστία», προσπαθούν ακόμα να βάλουν το «λιθαράκι» τους στην υπονόμευση των αγροτικών αγώνων.
Σε τούτες τις κινητοποιήσεις, παρά τις προσπάθειές τους, δεν κατάφεραν να στήσουν ξεχωριστά μπλόκα, αλλά δούλεψαν φανερά και κρυφά για να εμποδίσουν τη συμμετοχή μικρομεσαίων αγροτών στα μπλόκα του οργανωμένου αγροτικού κινήματος. Ο υπονομευτικός τους ρόλος φάνηκε καθαρά και στην ξεχωριστή συγκέντρωση, σε διαφορετική μέρα, που οργάνωσαν στην «Agrotica» και ενώ είχε ήδη ανακοινωθεί το συλλαλητήριο στον ίδιο χώρο από την Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων, για το Σάββατο 3 Φλεβάρη.

Συνάδελφοι,
Δυο βδομάδες βρισκόμαστε στους δρόμους του αγώνα, στο νέο κύκλο κινητοποιήσεων που άνοιξε με τα μπλόκα, παλεύοντας αποφασιστικά ενάντια σε παλιά και νέα αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης και της ΕΕ, που τους σπρώχνουν πιο γρήγορα στο ξεκλήρισμα.
Χαιρετίζουμε τους συναδέλφους μας με τα τρακτέρ παρατεταγμένα σε κομβικά σημεία όλης της χώρας, και με τη δική μας ηχηρή αγωνιστική απάντηση.
Σήμερα πραγματοποιείται και στην Αθήνα η συνάντηση της Πανελλαδικής Επιτροπής των μπλόκων με τον υπουργό, όπου θα παραθέσουν τα αιτήματά μας.

Με το λαό δίπλα μας, με το λαϊκό κίνημα συνοδοιπόρο μας, αγρότες- κτηνοτρόφοι όλοι μια γροθιά.
Όλοι υποφέρουμε από την ίδια πολιτική, από την ίδια αιτία.
Δυναμώνουμε τους Αγροτικούς μας Συλλόγους, την Ενωτική Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων νομού Λάρισας, την Πανελλαδική Επιτροπή των μπλόκων.
Δε σκύβουμε το κεφάλι.
Συνεχίζουμε το αγώνα!


ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ

 ΨΗΦΙΣΜΑ


Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προχωράει ακάθεκτα στην εφαρμογή της αντιαγροτικής - φιλομονοπωλιακής πολιτικής.
Από μέρα σε μέρα καταλαβαίνουμε ότι γινόμαστε πιο φτωχοί, όλο και πιο δύσκολα τα βγάζουμε πέρα, όλο και περισσότεροι αγρότες δυσκολευόμαστε να πληρώσουμε τους μεγάλους φόρους και τα πολλά χαράτσια, με αποτέλεσμα τα χρέη μας σε εφορίες, τράπεζες και σε τρίτους να μεγαλώνουν και μαζί να μεγαλώνει ο κίνδυνος κατασχέσεων από τραπεζικούς λογαριασμών, σπιτιών και χωραφιών.
Στόχο έχουν, μέσα από αυτή την πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων και της ΕΕ, τη συγκέντρωση της γης και της παραγωγής σε λίγα χέρια. 
Η αντιαγροτική τους πολιτική εκφράζεται στη μείωση του εισοδήματός μας από την ελεύθερη δράση των βιομηχάνων, μεγαλεμπόρων και πολυεθνικών, που μας πουλούν πανάκριβα τα μέσα και εφόδια (σπόρους, λιπάσματα, φυτοφάρμακα, μηχανήματα κλπ.), ενώ από την άλλη παίρνουν πάμφθηνα τα προϊόντα μας και πολλές φορές (σχεδόν πάντα) με ανοιχτές τιμές, αφού φρόντισαν τα προηγούμενα χρόνια να διαλύσουν ό,τι "εργαλεία" είχε δημιουργηθεί (αποθηκευτικοί χώροι, οργανισμοί, οργανώσεις κλπ.).
Από την άλλη μεριά, την τριετία που πέρασε 2015-2017, έχουν πετσοκόψει τις ενισχύσεις, μειώνοντάς τις πάνω από 50%.
Μας αύξησαν τις εισφορές στον ΟΓΑ (ΕΦΚΑ), μας επέβαλαν φόρους από το πρώτο ευρώ, που φτάνουν 22% στο καθαρό εισόδημα, αύξησαν τις εισφορές στον ΕΛΓΑ και πολλά άλλα που θα μπουν σε εφαρμογή τα επόμενα χρόνια. 
Η κυβέρνηση στοχευμένα προπαγανδίζει και παίζει ψηφοθηρικά παιχνίδια με τις ενισχύσεις, πάντα με τον ίδιο στόχο - ξεκλήρισμα.
Η προπαγάνδα για τα ψίχουλα που διαφημίζει και τάζει η κυβέρνηση, για τα διάφορα προγράμματα, καλύπτει τα χοντρά λεφτά που δίνει απλόχερα στο μεγάλο κεφάλαιο και στις καπιταλιστικές αγροτικές επιχειρήσεις, γιατί η πολιτική της ΕΕ και της κυβέρνησης έχει το δόγμα "όποιος έχει λεφτά, θα πάρει λεφτά". 
Η μέχρι τώρα εμπειρία μάς οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα ότι το νέο ξεκίνημα και η δήθεν δίκαιη ανάπτυξη, που επικαλείται η κυβέρνηση, δεν αφορά τη μικρομεσαία αγροτιά, αλλά τους μεγαλοαγρότες, τους καπιταλιστές αγρότες και βασικά τους επιχειρηματίες και βιομήχανους, που τους τροφοδοτεί με τζάμπα πρώτη ύλη για επεξεργασία, τυποποίηση και εμπορία, για να τους εξασφαλίσει μεγάλα κέρδη. 
Δεν έχουμε άλλο δρόμο, από το δρόμο του αγώνα, μαζί με τα άλλα λαϊκά στρώματα που είναι οι φυσικοί μας σύμμαχοι. Μόνο με την οργάνωση και τον αγώνα μπορούμε σήμερα να αντισταθούμε, να διεκδικήσουμε ανάσες και να συγκεντρώσουμε δυνάμεις για την ανατροπή αυτής της πολιτικής. 
Οι σκληροί αγώνες που κάναμε τα προηγούμενα χρόνια είχαν αποτελέσματα, μικρά μεν (π.χ. το αφορολόγητο), είναι όμως απάντηση στην προπαγάνδα του "δεν γίνεται τίποτα", στη μοιρολατρία και την απογοήτευση. 
Γι' αυτό είναι αναγκαίο να δυναμώσει παραπέρα η οργάνωση του αγροτικού κινήματος με συγκρότηση νέων Ομοσπονδιών και νέων Αγροτικών Συλλόγων σε χωριά και ομάδες χωριών, την ουσιαστική λειτουργία τους με συνεδριάσεις, ενημέρωση των αγροτοκτηνοτρόφων μέσα από συσκέψεις, την οργάνωση αγωνιστικών διεκδικήσεων για την ανατροπή μέτρων και πολιτικών που μας αφανίζουν. 
Το πλαίσιο των αιτημάτων των μικρομεσαίων αγροτών, όπως καθορίστηκε στις συσκέψεις της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής των Μπλόκων, που διεκδικούμε και σε αυτή την κινητοποίηση περιλαμβάνει:
Να μην επιβληθούν, ή να μην εφαρμοστούν τα νέα μέτρα σε βάρος των μικρομεσαίων αγροτών, όπως: Φορολόγηση των ασφαλιστικών εισφορών στο 85% από φέτος και στο 100% του χρόνου, πετσόκομμα του αφορολόγητου που κερδίσαμε με τον σκληρό αγώνα στα μπλόκα, περικοπές στις επιδοτήσεις/ενισχύσεις, αύξηση του ΕΝΦΙΑ για τα χωράφια, "περιβαλλοντικό" τέλος στο νερό ύδρευσης, κατασχέσεις σπιτιών και χωραφιών για χρέη, κ.ά. 
Να θεσπιστούν κατώτερες εγγυημένες τιμές για όλα τα αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα και να πληρώνονται οι παραγωγοί αμέσως με την παράδοσή τους, ώστε ν' αντιμετωπιστούν το πρόβλημα των χαμηλών τιμών, το αίσχος των "ανοιχτών τιμών" και η εκτεταμένη απληρωσιά που επιβάλουν οι εμποροβιομήχανοι. 
Να μειωθεί το υπέρογκο κόστος παραγωγής, με αφορολόγητο πετρέλαιο, δραστική μείωση στην τιμή του αγροτικού ρεύματος και αρδευτικού νερού, κατάργηση του ΦΠΑ στα αγροτικά μέσα και εφόδια, κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και των άλλων χαρατσιών, κατασκευή των αναγκαίων έργων υποδομής. 
Να πληρωθούν στο σύνολό τους οι αποζημιώσεις για τις καταστροφές στην παραγωγή και στο αγροτοκτηνοτροφικό κεφάλαιο από την κακοκαιρία και τις φυτικές και ζωικές αρρώστιες, τις οποίες ο ΕΛΓΑ είτε καθυστερεί να αποδώσει, είτε, επικαλούμενος τον αναχρονιστικό και άδικο κανονισμό του, αρνείται να αναγνωρίσει και να καλύψει. 
Να καταργηθούν τα τεκμήρια φορολόγησης και να καθοριστεί ατομικό αφορολόγητο όριο 12.000 ευρώ, προσαυξημένο κατά 3.000 ευρώ για κάθε παιδί.
Να καταργηθούν οι μεγάλες αυξήσεις στις ασφαλιστικές εισφορές στον ΕΦΚΑ και να παίρνουν οι αγρότες συντάξεις αξιοπρέπειας.
Να καθοριστεί ακατάσχετο όριο 12.000 ευρώ, συν 3.000 ευρώ για κάθε παιδί και να σταματήσουν οι κατασχέσεις από τους τραπεζικούς λογαριασμούς των αγροτών για χρέη στην Εφορία, στον ΕΦΚΑ, στον ΕΛΓΑ, στις τράπεζες. 
Να καταργηθούν οι άμεσοι και έμμεσοι περιορισμοί στην αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή που επιβάλλει η ΚΑΠ της ΕΕ, να συνδεθούν οι επιδοτήσεις/ενισχύσεις με την παραγωγή και το ζωικό κεφάλαιο. 
Να σταματήσουν αμέσως τα αγροτοδικεία. 
Να καταργηθεί ο φόρος στο κρασί. Να αποσυρθούν τα σχέδια για αύξηση φορολογίας στο τσίπουρο.

Read more...

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12 ΓΕΝΑΡΗ ΜΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11.00 π.μ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ ΣΤΗΝ ΕΛΑΣΣΟΝΑ

>> Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018

Συνάδελφοι οικοδόμοι και εργαζόμενοι στις κατασκευές,
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνεχίζει ασταμάτητα να προωθεί αντεργατικά μέτρα για να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις της μεγαλοεργοδοσίας.
Έχει έτοιμο νέο αντεργατικό οδοστρωτήρα, με δεκάδες μέτρα που θα φέρει την Δευτέρα για ψήφιση στη Βουλή, ώστε να κλείσει την 3η «αξιολόγηση» με την ΕΕ, το ΔΝΤ και τους άλλους μηχανισμούς του κεφαλαίου.
Τώρα φέρνει νόμο που ποινικοποιεί τον αγώνα όσων προσπαθούν να γλιτώσουν το σπίτι τους από τα νύχια των τραπεζιτών και της εφορίας. Τώρα ετοιμάζει νομοσχέδιο για διευκόλυνση των πλειστηριασμών με ηλεκτρονική διαδικασία, ιδιωτικοποιήσεις οργανισμών, που θα φέρουν νέες επιβαρύνσεις στις πλάτες των εργατικών, λαϊκών οικογενειών, νέες περικοπές σε συντάξεις, επιδόματα, ακόμα πιο άγρια φορολογία.
Την ίδια ώρα, διευκολύνει με χίλιους τρόπους τη μεγαλοεργοδοσία, παρέχοντάς της πιο ευνοϊκούς όρους για την κερδοφορία της.
Το κερασάκι στην αντεργατική θύελλα είναι οι σχεδιασμοί για το ξήλωμα του δικαιώματος στην Απεργία. Αυτός ο σχεδιασμός για το χτύπημα της Απεργίας, των αγώνων των εργαζομένων, διαψεύδει τα μεγάλα λόγια της κυβέρνησης ότι δήθεν φαίνεται «φως στο τούνελ» και «έξοδος» από τη βαρβαρότητα που ζουν οι εργάτες, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι άνεργοι και οι οικογένειές τους.
Όσο κι αν προσπαθούν να ξεγελάσουν με τα ψέματά τους, οι εργάτες γνωρίζουν ότι οι αντεργατικοί νόμοι δεν θα ακυρωθούν επειδή η κυβέρνηση εξαγγέλλει με τυμπανοκρουσίες την «έξοδο» από την κρίση και την έναρξη μιας «δίκαιης ανάπτυξης». Η «έξοδος» από την κρίση, η «δίκαιη ανάπτυξη», είναι μόνο για τα συμφέροντα των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των μεγαλοκατασκευαστών, των μονοπωλιακών ομίλων.
Η «δίκαιη» ανάπτυξή τους δεν πρόκειται να μας εξασφαλίσει δουλειά με δικαιώματα, μεροκάματα, μισθούς και συντάξεις σύμφωνα με τις ανάγκες μας και τους κόπους μιας ζωής. Δεν εξασφαλίζει τις τεράστιες απώλειες που έχουμε. Δεν εξασφαλίζει επαναφορά του κατώτερου μισθού, των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Δεν εξασφαλίζει κατάργηση των νόμων που αύξησαν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, ούτε μας προστατεύει από τον μεγάλο κίνδυνο να χάσουμε το σπίτι μας, που έχουμε αποκτήσει με χίλιες δυο στερήσεις και μεγάλες θυσίες.
Οι δικές μας οι απώλειες είναι τα εκατοντάδες μέτρα που παίρνονται για τη στήριξη και χρηματοδότηση του κεφαλαίου, μετριούνται με περισσότερα κέρδη στις τσέπες των λίγων.

Ως εδώ! Με τον αγώνα μας μπορούμε να τους σταματήσουμε.

Στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις και τις αντιπαραθέτουμε απέναντι στις δυνάμεις του κεφαλαίου που μας επιτίθενται.

Παραμερίζουμε τις πλειοψηφίες σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, που αρνούνται την κήρυξη απεργίας μπροστά στον αντεργατικό οδοστρωτήρα και το πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης, στηρίζοντας, χωρίς να κρατάνε κανένα απολύτως πρόσχημα, την αντιλαϊκή πολιτική ακόμη και τώρα που χτυπιέται το πιο ιερό δικαίωμα των εργαζομένων, η Απεργία.
Αποδεικνύουν για μία ακόμη φορά ότι είναι κομμάτι του μαύρου μετώπου των δυνάμεων του κεφαλαίου, που έχουν βάλει τη ζωή των εργαζομένων στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Η απόφασή μας είναι ο οργανωμένος, μαζικός, αποφασιστικός αγώνας για τα συμφέροντα, τις ανάγκες μας για το σήμερα και το αύριο των οικογενειών μας.

Με Απεργία απαντάμε στην όξυνση της επίθεσης, στα σχέδια για το χτύπημα του δικαιώματος στην Απεργία.

Εντείνουμε τις προσπάθειές μας στους χώρους δουλειάς για να έχουμε αυξήσεις στα μεροκάματα, βελτίωση των όρων δουλειάς και ασφάλισης, μέτρα προστασίας της υγείας και της ζωής μας.

Καλούμε όλους τους οικοδόμους, τους εργαζόμενους στις κατασκευές, τους άνεργους σε πανστρατιά μάχης για να αντιμετωπίσουμε αποφασιστικά και δυναμικά την επίθεση του κεφαλαίου και των δυνάμεών του.

Ξέρουμε πως μόνο έτσι θα βγούμε νικητές από αυτόν τον πόλεμο. Μόνο έτσι θα κάνουμε πραγματικότητα το σύνθημά μας: «ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ».

 


ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΤΟΤΕΧΝΙΤΩΝ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΕΛΑΣΣΟΝΑΣ

Read more...

ΧΤΥΠΗΜΑ ΤΟΥ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ Διαχρονικός στόχος του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του

>> Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

Πριν περίπου 10 μέρες, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έφερε στη Βουλή, σαν τον κλέφτη, με τροπολογία σε άσχετο νομοσχέδιο, τη νομοθετική ρύθμιση για την επιβολή νέων εμποδίων στην κήρυξη απεργίας, υλοποιώντας την πάγια αξίωση του κεφαλαίου για τη λήψη μέτρων που οδηγούν στο ξήλωμα του απεργιακού δικαιώματος.
Ανταποκρινόμενα στο κάλεσμα του ΠΑΜΕ, συνδικάτα και εργαζόμενοι αντέδρασαν άμεσα, κινητοποιήθηκαν μαχητικά στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, καταγγέλλοντας το νέο αντεργατικό χτύπημα που βάζει στο στόχαστρο τα επιχειρησιακά και τα κλαδικά συνδικάτα, συνολικά τη συλλογική δράση και οργάνωση των εργαζομένων.
Η κυβέρνηση απέσυρε προσωρινά την τροπολογία, ξεκαθαρίζοντας ότι θα την επαναφέρει σε άλλο νομοσχέδιο, συνεχίζοντας έτσι το αντιλαϊκό έργο και τους αντιαπεργιακούς νόμους των προηγούμενων κυβερνήσεων του κεφαλαίου.
Από το 1974, δυο είναι οι βασικοί νόμοι για τα συνδικαλιστικά δικαιώματα, που ο ένας αντικατέστησε τον άλλο. Πρόκειται για τονόμο 330/1976 της κυβέρνησης της ΝΔ, ή αλλιώς «νόμος Λάσκαρη» (ο τότε υπουργός Εργασίας), ο οποίος έμεινε στην ιστορία για την περίφημη δήλωσή του στη Βουλή, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου: «Δε θα επιτρέψω την πάλη των τάξεων» (!) είχε πει, εκφράζοντας με απόλυτη σαφήνεια τους αντεργατικούς στόχους του νόμου... Ο άλλος είναι ο νόμος 1264/82, που ψηφίστηκε επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και ισχύει μέχρι σήμερα, ενώ ένα χρόνο μετά, η ίδια κυβέρνηση έφερε το άρθρο 4 του νόμου 1365/83, το οποίο χαρακτηρίστηκε και «απεργοκτόνο».
Σήμερα, μέρα πανελλαδικής πανεργατικής απεργίας, ο «Ριζοσπάστης» θυμίζει τις βασικότερες διατάξεις των παραπάνω νόμων, τη στάση του ΚΚΕ και τους σημαντικούς αγώνες του εργατικού κινήματος, όπως αυτά καταγράφηκαν μέσα από τις σελίδες της εφημερίδας τα χρόνια εκείνα. Ακόμα και από αυτήν τη σύντομη παρουσίαση των γεγονότων, δεν περνούν απαρατήρητες οι αναλογίες, τότε και σήμερα, στα προπαγανδιστικά κόλπα που χρησιμοποιούν το κεφάλαιο, οι κυβερνήσεις και τα άλλα αστικά επιτελεία για να «νομιμοποιήσουν» τις αντεργατικές πολιτικές.
Κατ' εντολή των βιομηχάνων...
Από τις πανεργατικές κινητοποιήσεις το 1983 ενάντια στο «απεργοκτόνο» άρθρο 4 του ν.1365/83
Από τις πανεργατικές κινητοποιήσεις το 1983 ενάντια στο «απεργοκτόνο» άρθρο 4 του ν.1365/83
Πριν την παρουσίαση του νόμου 330/1976, ο τότε Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνωνέδωσε συνέντευξη Τύπου (5/3/1976), ζητώντας από την κυβέρνηση να πάρει θέση «για τις απεργίες που εκδηλώνονται και για τις μισθολογικές απαιτήσεις που διατυπώνονται». Η απαίτηση αυτή στηριζόταν στον ισχυρισμό ότι οι βιομήχανοι δεν έχουν κέρδη, ενώ κάνουν επενδύσεις! Οπως σημείωνε τότε στο πρωτοσέλιδο ο «Ριζοσπάστης», «στην ουσία ζήτησαν να χτυπηθούν οι απεργίες και οι εργατικές κινητοποιήσεις», με στόχο τη διατήρηση και την αύξηση της κερδοφορίας τους.
Η ανταπόκριση της κυβέρνησης της ΝΔ στις απαιτήσεις του κεφαλαίου είναι άμεση. Μόλις έξι μέρες μετά, στις 11/3/1976, ο υπουργός Συντονισμού, μιλώντας σε συνεστίαση επιστημόνων, δηλώνει πως «δε θα επιτρέψει την κατάχρηση των ελευθεριών (σ.σ. των συνδικαλιστικών) εις βάρος του κοινωνικού συνόλου. Κατάχρηση που εκδηλώνεται τελευταία με ένα κύμα αδικαιολόγητων απεργιακών και άλλων διαλυτικών, της κοινωνικής συνοχής, εκδηλώσεων».
Οσο για τα κέρδη που... δεν είχαν οι βιομήχανοι, την απάντηση έδινε τότε σε ανακοίνωσή της η ΕΣΑΚ, στην οποία αναφέρει πως την περίοδο της χούντας το κεφάλαιο αυγάτισε τα κέρδη του κατά 588%, από το 1968 έως το 1973, ενώ μόνο την περίοδο 1971 - 1974 παρουσίασε κέρδη 20 δισ. δραχμών. «Την ίδια αυτή χρονική περίοδο», ανέφερε η ΕΣΑΚ, «το πραγματικό μεροκάματο και οι μισθοί των εργατών ουσιαστικά εξανεμίζονται από τον πληθωρισμό»!
Στην αντίπερα όχθη, η όξυνση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι γεννά σωρεία αντιδράσεων, παρά τις δυσκολίες που υπήρχαν και τότε στο κίνημα. Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, το 1975 έγιναν 2.381 κινητοποιήσεις (απεργίες, στάσεις εργασίας, πορείες κ.ά.). Το πρώτο δίμηνο του 1976 είχαν γίνει ήδη 358 κινητοποιήσεις, ενώ σε άλλη καταγραφή ο αριθμός των απεργών το πρώτο τρίμηνο ανέρχεται στις 320.000. Βασικά αιτήματα ήταν η αύξηση μισθών και συντάξεων, η βελτίωση των συνθηκών εργασίας, να σταματήσει η αυθαιρεσία των απολύσεων. Αυτήν την ορμή του κινήματος, που έβγαινε με διεκδικήσεις από την επταετία της χούντας, ήθελε να φρενάρει με κατασταλτικά μέτρα η τότε κυβέρνηση της ΝΔ, για να διασφαλίσει τα συμφέροντα και την κερδοφορία του κεφαλαίου στις νέες συνθήκες.
Ο «νόμος Λάσκαρη»
Δεν περνά ούτε μήνας από τη συνέντευξη του ΣΕΒ και ο υπουργός Εργασίας, Λάσκαρης, καταθέτει στις 29/3/1976 το σχετικόνομοσχέδιο, που σε αδρές γραμμές έχει τα εξής χαρακτηριστικά: Η δράση του εργατικού κινήματος μπλοκάρεται στο μηχανισμό της διαιτησίας, τον οποίο πρέπει να ακολουθήσει αναγκαστικά για να μπορεί να κηρύξει απεργία, οι απεργοί απειλούνται με απολύσεις και ποινές, κατοχυρώνονται η απεργοσπαστική δράση και το «λοκ άουτ». Ακόμη, απαγορεύει τις απεργίες αλληλεγγύης και κάθε άλλη απεργιακή κινητοποίηση που δεν στρέφεται κατά του συγκεκριμένου εργοδότη και δεν περιορίζεται σε καθαρά μισθολογικά αιτήματα. Υποχρεώνει τους εργαζόμενους στα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου και στους Οργανισμούς Κοινής Ωφέλειας να γνωστοποιούν τα αιτήματά τους 15 μέρες πριν από την κήρυξη της απεργίας. Χαρακτηρίζονται παράνομες όσες απεργίες δεν κηρύσσονται από τα επίσημα «επαγγελματικά σωματεία».
Σε ανακοίνωσή της, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ στις 3 Απρίλη επισημαίνει πως το νομοσχέδιο «καταργεί ουσιαστικά το δικαίωμα της απεργίας, κατοχυρώνει την ανταπεργία της εργοδοσίας και δεν προστατεύει τις συνδικαλιστικές ελευθερίες».
Σε ανάλυση που γίνεται στις σελίδες του «Ριζοσπάστη», αναφέρεται: «Πολλές διατάξεις είναι ίδιες, σε μεγάλο βαθμό, με το χουντικό σχέδιο Κώδικας Εργασίας. Το άρθρο 33 αφαιρεί από τους εργάτες που δεν έχουν σωματείο το δικαίωμα να απεργήσουν (...) η απεργία επιτρέπεται μόνο για οικονομικά και εργασιακά εν γένει συμφέροντα» (28/4/1976).
Υστερα από τις αντιδράσεις των συνδικάτων, το νομοσχέδιο αποσύρεται προσωρινά, όμως έρχεται για συζήτηση στη Βουλή στις 24 Μάη. Ολα τα κόμματα της αντιπολίτευσης δήλωσαν την αντίθεσή τους, όπως και τα εργατικά συνδικάτα, πλην της κυβερνητικής διοίκησης της ΓΣΕΕ, η οποία περιορίστηκε να προτείνει ορισμένες δευτερεύουσας σημασίας τροποποιήσεις.
Τα συνδικάτα αποφασίζουν 48ωρη πανελλαδική απεργία. Στις 25 Μάη, δεύτερη μέρα της απεργίας, οι δυνάμεις καταστολής οργιάζουν. Μία από τις «αύρες» (θωρακισμένο όχημα) που κυνηγούσε τους απεργούς συνθλίβει μια 66χρονη. Τραυματίζονται 75 απεργοί και γίνονται 100 συλλήψεις. Αμέσως μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου, που έγινε ο νόμος 330/1976, και στις επόμενες δέκα σχεδόν μέρες, ο «Ριζοσπάστης» καταγράφει 150 απολύσεις συνδικαλιστών, που έγιναν με τη χρήση του νόμου...
Το «καρότο» του 1264/82 και τα παζάρια στις πλάτες των εργαζομένων
Αν ο νόμος 330/1976 ήταν το «μαστίγιο», τότε ο νόμος 1264/1982 της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ μπορεί να ιδωθεί σαν το «καρότο» για τους εργαζόμενους και το συνδικαλιστικό κίνημα. Είναι η περίοδος που η σοσιαλδημοκρατία παίρνει τη σκυτάλη στη διακυβέρνηση και ταυτόχρονα την ευθύνη να πάρει μέτρα υποταγής του εργατικού κινήματος στις νέες συνθήκες της αστικής διαχείρισης.
Ετσι, ο συγκεκριμένος νόμος, από τη μια, κατοχύρωνε μια σειρά συνδικαλιστικές ελευθερίες - και αυτό κάτω από την πίεση και τους αγώνες των εργαζομένων - και, από την άλλη, έθετε μια σειρά σημαντικούς περιορισμούς στην άσκηση του απεργιακού δικαιώματος, αναπαρήγαγε τους μηχανισμούς ενσωμάτωσης του συνδικαλιστικού κινήματος στις νέες συνθήκες, έθετε τους όρους δημιουργίας ενός στρώματος εργατικής αριστοκρατίας, που έπαιξε όλα τα επόμενα χρόνια το ρόλο του «Δούρειου Ιππου» σε βάρος των συμφερόντων της εργατικής τάξης.
Στις 31/3/1982 ο υπουργός Εργασίας, Απ. Κακλαμάνης, κατέθεσε το νομοσχέδιο στη Βουλή. Στην αρχική του εκδοχή έδινε τη δυνατότητα δημιουργίας πρωτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων και με κάτω από 50 εργαζόμενους, καθιέρωνε την απλή αναλογική, όχι όμως και στη δεύτερη κατανομή, διεύρυνε το δικαίωμα της απεργίας. Επίσης, καταργούσε το «λοκ άουτ» και το δικαίωμα των εργοδοτών να καταφύγουν σε ασφαλιστικά μέτρα κατά της απεργίας, απαγόρευε την πρόσληψη απεργοσπαστών, επέβαλλε επαναπρόσληψη όσων είχαν απολυθεί για συνδικαλιστική δράση με το νόμο 330/1976 κ.ά. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ΣΕΒ απέστειλε έγγραφο στις επιχειρήσεις, με το ερώτημα ποιες θα είναι οι συνέπειες αν επιβληθεί η επαναπρόσληψη των απολυμένων. Σε δημοσίευμα του «Ριζοσπάστη» (1/6/1982) επισημαίνεται ότι «οι 50 βιομηχανίες που έχουν απαντήσει, αναφέρουν ότι οι απολυμένοι εργαζόμενοι σ' αυτές φτάνουν τις 3.000»!
Η κριτική που ασκήθηκε εξαρχής στο νομοσχέδιο ήταν πως δεν διεύρυνε στον επιθυμητό βαθμό τη συνδικαλιστική προστασία, όχι μόνο των συνδικαλιστών, αλλά και των εργαζομένων. Δεν παρεχόταν, για παράδειγμα, συνδικαλιστική προστασία στις εργοστασιακές, σωματειακές και απεργιακές επιτροπές. Εξαιρούσε από την ισχύ του τους ναυτεργάτες και άλλους κλάδους των εργαζομένων.
Παράλληλα με το νομοσχέδιο αυτό, ξεκίνησε η συζήτηση για ένα άλλο νομοσχέδιο, για την παροχή επενδυτικών κινήτρων στο κεφάλαιο. Μεταξύ αυτών ήταν η δωρεάν επιδότηση της επένδυσης από 10% έως 50%, η επιδότηση επιτοκίου των δανείων που παίρνουν οι επιχειρηματίες από τις τράπεζες. Εναλλακτικά, προβλεπόταν οι επιχειρηματίες να επιλέξουν τις αφορολόγητες εκπτώσεις μέχρι και 90% των χρονιάτικων καθαρών κερδών τους και μέχρι και 70% της αξίας των επενδύσεών τους κ.ά.
Οι μεγαλοεπιχειρηματίες πίεζαν να ψηφιστεί πρώτα το νομοσχέδιο για τα κίνητρα και μετά να συζητηθεί αυτό για το συνδικαλισμό, σε ένα προφανές παζάρι στις πλάτες των εργαζομένων, με παράλληλο στόχο να αλλάξει το δεύτερο προς το χειρότερο.
Το νομοσχέδιο για το συνδικαλισμό μπήκε για συζήτηση στη Βουλή στις 2 Ιούνη. Προηγουμένως είχε παρουσιαστεί από τον υπουργό Προεδρίας, Μ. Κουτσόγιωργα, τροπολογία για την κατάργηση του νόμου που στραγγάλιζε τις συνδικαλιστικές ελευθερίες στο Δημόσιο. Με την ίδια τροπολογία κατοχυρωνόταν το δικαίωμα στην απεργία, καταργούνταν η ποινικοποίηση της απεργίας και τα ασφαλιστικά μέτρα κ.ά. Ωστόσο, δεν δινόταν το δικαίωμα για ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, εξαιρούταν το Δημόσιο από την απαγόρευση του «λοκ άουτ» κ.ά.
Το ΚΚΕ, στη συζήτηση του νομοσχεδίου, κατέθεσε μια σειρά τροπολογίες προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι ελλείψεις. Η κυβέρνηση όχι μόνο τις απέρριψε στο σύνολό τους, αλλά κατηγόρησε το ΚΚΕ για σύμπλευση με τη ΝΔ! Τελικά, το νομοσχέδιο ψηφίστηκε χειρότερο από την αρχική του μορφή.Χαρακτηριστικό ήταν ότι πάρθηκε πίσω η διάταξη που επέτρεπε τη λεγόμενη «πολιτική απεργία», το «λοκ άουτ» μπήκε από το παράθυρο του Αστικού Κώδικα, τα ασφαλιστικά μέτρα δεν καταργήθηκαν κ.ά.
Στην ψηφοφορία στις 17/6/1982, το ΚΚΕ ψήφισε «παρών», σημειώνοντας, μεταξύ άλλων, σε δημόσια δήλωσή του: «Στη συζήτηση κατ' άρθρον, ενώ δεν έγιναν δεχτές οι τροπολογίες που πρόβλεπαν τη βελτίωσή του, προστέθηκαν ή έγιναν δεκτές άλλες τροπολογίες που και το θετικό χαρακτήρα άλλων αρχικών διατάξεων υπονομεύουν και τα δικαιώματα εργαζομένων φαλκιδεύουν. Η προσθήκη της 24ωρης υποχρεωτικής προειδοποίησης του εργοδότη στον ιδιωτικό τομέα, η ουσιαστική κατάργηση στην πράξη της δυνατότητας να κηρύσσουν απεργία οι δημοσιοϋπαλληλικές οργανώσεις, η διατήρηση στην πράξη της δυνατότητας του "λοκ άουτ" υπέρ της εργοδοσίας είναι σοβαρότατες υπαναχωρήσεις σε βάρος του εργατικού κινήματος...».
Το «απεργοκτόνο» άρθρο 4
Το Μάη του 1983, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ φέρνει νομοσχέδιο ως «κατεπείγον», με τον παραπλανητικό τίτλο «Κοινωνικοποίηση των επιχειρήσεων δημόσιου χαρακτήρα ή κοινής ωφέλειας». Ενα προπαγανδιστικό κόλπο, για να κρυφτεί ο πραγματικός στόχος του νομοσχεδίου, η ουσιαστική κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας...
Ο νόμος 1365, όπως τελικά ψηφίστηκε τον Ιούνη του 1983, παρά τις μαζικότατες αντιδράσεις συνδικάτων και εργαζομένων, προέβλεπε ότι για να μπορέσει να κηρύξει απεργία ένα πρωτοβάθμιο σωματείο, απαιτείται η απόλυτη πλειοψηφία των εγγεγραμμένων μελών. Την ίδια ώρα, έδινε τη δυνατότητα σε μόλις το 10% των μελών ενός πρωτοβάθμιου σωματείου να ζητήσει τη σύγκληση γενικής συνέλευσης προκειμένου να αποφασίσει αν θα συμμετάσχει σε απεργία που έχει κηρύξει ανώτερο συνδικαλιστικό όργανο. Η απόφαση για συμμετοχή θα έπρεπε να ληφθεί με το ίδιο κριτήριο της απόλυτης πλειοψηφίας. Ετσι, ένα πρωτοβάθμιο σωματείο, για να κηρύξει απεργία, έπρεπε να έχει το 50% συν 1 ψήφο των εγγεγραμμένων μελών, ενώ έφτανε μόλις το 10% των μελών για να ματαιώσει συμμετοχή σε απεργία που έχει κηρύξει ανώτερο συνδικαλιστικό όργανο.
Η συγκεκριμένη ρύθμιση αφορούσε επιχειρήσεις του δημόσιου τομέα και, σύμφωνα με τις τότε εκτιμήσεις, περίπου 250.000 εργαζόμενους. Τέτοιες επιχειρήσεις ήταν τράπεζες (Εθνική, Εμπορική, Ιονική - Λαϊκή, Πίστεως κ.ά.), αστικές συγκοινωνίες, σιδηρόδρομοι, Ολυμπιακή Αεροπορία, ΔΕΗ, Επιχείρηση Φωταερίου, ΟΤΕ, Ελληνικά Ταχυδρομεία, ΕΥΔΑΠ και πολλές ακόμα επιχειρήσεις που τότε ήταν στο Δημόσιο.
Την κατάθεση του νομοσχεδίου στις 20/5/1983 ακολούθησαν μαζικότατες αντιδράσεις από τα συνδικάτα και το ΚΚΕ. Την ίδια μέρα έγινε μεγάλη συγκέντρωση χιλιάδων εργαζομένων στην Αθήνα, ενώ συγκέντρωση έγινε και στον Πειραιά. Το Σάββατο έγιναν μαζικές συγκεντρώσεις σε Θεσσαλονίκη και Ελευσίνα, ενώ η κυβέρνηση ανήγγειλε ότι θα περάσει ως «κατεπείγον» το νομοσχέδιο από την κοινοβουλευτική επιτροπή. Πρακτικά, από τη μέρα κατάθεσης μέχρι και τη μέρα ψήφισης του νομοσχεδίου, γίνονταν καθημερινά πλήθος απεργιών και συγκεντρώσεων από πολλούς κλάδους και σε πολλές περιοχές της χώρας. Στις 2 Ιούνη οργανώνεται πανελλαδική πανεργατική απεργία, ενώ στη Βουλή ολοκληρώνεται η συζήτηση και γίνεται ψηφοφορία κατά άρθρο. Το ΚΚΕ, για να μη νομιμοποιήσει το αντεργατικό έκτρωμα, αποχώρησε από τη Βουλή πριν αρχίσει η συζήτηση του συγκεκριμένου άρθρου. Εχουν αναγγελθεί συγκεντρώσεις σε τουλάχιστον 22 πόλεις. Στην Αθήνα γίνεται το απόγευμα μεγάλη συγκέντρωση στα Χαυτεία, ακολουθεί πορεία στη Βουλή. Νωρίτερα, το πρωί, χιλιάδες οικοδόμοι γεμίζουν τους δρόμους της Αθήνας με συνθήματα όπως«ΤΟ ΚΕΡΔΙΣΑΜΕ ΜΕ ΑΙΜΑ - Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ»!
«Η εργατιά δεν είναι μειοψηφία - Κάτω τα χέρια από την απεργία»
Στο πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη» την επομένη της μεγάλης απεργίας και της ψήφισης του νομοσχεδίου, δεσπόζουν οι φωτογραφίες με τη μαζικότατη απεργιακή πορεία στην Αθήνα και οι τίτλοι: «Ο ΛΑΟΣ ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙ» και «Οι εργαζόμενοι καταψήφισαν το άρθρο 4».
Το ρεπορτάζ με τον τίτλο «Στην πύλη της φάμπρικας» και τον πλάγιο «Για την περιφρούρηση του απεργιακού δικαιώματος» ξεκινά με τη φράση: «"Σήμερα ψηφίζεται στη Βουλή ένα νομοσχέδιο που απαγορεύει ουσιαστικά το δικαίωμα στην απεργία. Εμείς δεν πρέπει να επιτρέψουμε να περάσει. Ολοι στην 24ωρη Πανελλαδική απεργία!" Λίγο πριν τις 6 το πρωί, έξω από την πύλη της ΤΡΙΟΥΜΦ. Ο απόηχος της φωνής που στέλνει με τον τηλεβόα η νεαρή εργάτρια απλώνεται στο "γκέτο" και στα γύρω εργοστάσια. Οι συναδέλφισσές της παραπέρα, ορθώνουν τις πικέτες με τα συνθήματα: "Η εργατιά δεν είναι μειοψηφία, κάτω τα χέρια από την απεργία!". Κοπέλες 18, 19 και 20 χρόνων, (...) δίνουν τη μάχη της απεργίας. Δεν τους φοβίζει ούτε η "διακριτική παρουσία της αστυνομίας" ούτε το άγρυπνο μάτι των λακέδων των Γερμανών εργοδοτών.
(...) Το ένα μετά το άλλο φτάνουν στις 7 ακριβώς στο εργοστάσιο τα πούλμαν που μεταφέρουν το προσωπικό της ΚΟΚΑ-ΚΟΛΑ. Ο τηλεβόας μεταδίδει ασταμάτητα: "Δεκαπέντε ομοσπονδίες, 25 εργατικά κέντρα, 60 πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις καλούν στην απεργία, τη συγκέντρωση και πορεία στη Βουλή".
(...) Στο δρόμο της επιστροφής, 30 περίπου νέες κοπέλες που είναι συγκεντρωμένες σε κάποιο σημείο της λεωφόρου Ιωνίας μας "αναγκάζουν" να κάνουμε στάση. Είναι η πλειοψηφία των εργαζομένων στην καλτσοβιομηχανία ΜΑΛΕΡΟΥ που απεργούν και κατευθύνονται στο παράρτημα του Συνδικάτου Κλωστοϋφαντουργών για να γίνουν μέλη του. "Το απόγευμα όλες θάμαστε στη συγκέντρωση", λένε ομόφωνα».
Ο νόμος ψηφίστηκε από το ΠΑΣΟΚ, έχοντας την πολιτική στήριξη της ΝΔ, η οποία δήλωσε: «Εμείς θα πειθαρχήσουμε στο νόμο» και κάλεσε την κυβέρνηση να τον επεκτείνει και στον ιδιωτικό τομέα. Ο τότε υπουργός Εργασίας, Ευ. Γιαννόπουλος, απευθυνόμενος στην εργατική τάξη, είχε δηλώσει χαρακτηριστικά για λογαριασμό της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ: «Θα το φάτε και θα πείτε κι ένα τραγούδι»! Ομως, τα συνδικάτα τον διέψευσαν, καθώς τον ακύρωσαν στην πράξη και τελικά καταργήθηκε και τυπικά με το νόμο 1766/1988.

«Το δίκιο το επιβάλλεις, κι ας λεν ό,τι θέλουν οι νόμοι... »
Απέναντι σε κάθε προσπάθεια του κεφαλαίου, απέναντι σε κάθε νόμο των κυβερνήσεών του για να περιορίσουν το δικαίωμα στην απεργία, γενικότερα τη συνδικαλιστική δράση, οι ταξικές δυνάμεις έδωσαν και δίνουν όλες τους τις δυνάμεις για την απάντηση του εργατικού κινήματος.
Ο Νίκος Αγγελόπουλος, μέλος της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Ελευσίνας (ΕΚΕ) τα χρόνια που οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου περνούσαν τα αντεργατικά μέτρα που καταγράφονται στο παραπάνω κείμενο, μας μεταφέρει το κλίμα της εποχής εκείνης, μας δίνει μια ιδέα για την πείρα του εργατικού κινήματος που μπορεί να αξιοποιηθεί και στην πάλη σήμερα, ενάντια στη νέα επίθεση στο απεργιακό δικαίωμα:
«Το νόμο 330/76 του Λάσκαρη τον χαρακτήρισε το ταξικό κίνημα νόμο - λαιμητόμο. Το Εργατικό Κέντρο Ελευσίνας, με τη διοίκησή του σε ταξικά χέρια, όπως και στα περισσότερα πρωτοβάθμια σωματεία, αντιπάλεψε το νόμο αυτό. Στην απεργιακή συγκέντρωση στην πλατεία της Ελευσίνας πήραν μέρος πάνω από 6.000 εργαζόμενοι, η μεγαλύτερη συγκέντρωση που έχει γίνει από τη μεταπολίτευση και δω. Είναι χαρακτηριστικό ότι και μικροί χώροι πήραν μέρος στην απεργία, χωρίς οι εργαζόμενοι να είναι γραμμένοι σε κάποιο σωματείο. Το συμπέρασμα είναι ότι αν έχει τέτοιους συσχετισμούς δύναμης το δίκιο το επιβάλλεις κι ας λεν ό,τι θέλουν οι νόμοι».
Για το νόμο 1264/1982 σημειώνει ότι για να συμπεριληφθούν διατάξεις που προστατεύουν τη συνδικαλιστική δράση«πιαστήκαμε από τους γιακάδες με τους τότε συμβούλους του υπουργού Εργασίας, Κακλαμάνη, και για να ξαναπροσληφθούν οι απολυμένοι συνδικαλιστές στα Ναυπηγεία Ελευσίνας (ήταν όλοι κομμουνιστές), στη Χαλυβουργική και αλλού».
Ακόμα και μετά το νόμο, τονίζει ότι δόθηκε μάχη για το δικαίωμα της συνδικαλιστικής δράσης στους χώρους δουλειάς«ακόμα και στο μοίρασμα της ανακοίνωσης». Για αυτό το ζήτημα μάς αναφέρει μια σειρά χαρακτηριστικά γεγονότα όπως ότι «ο διευθυντής της Χαλυβουργικής με το χέρι στο πιστόλι μάς είπε ότι ήταν ιδιοκτησία και την υπερασπιζόταν μέχρι να πέσει. Του είπαμε τότε "πέσε, γιατί εμείς θα συνεχίσουμε" και συνεχίσαμε».Σε πολλά εργοστάσια, πηδάγανε από τις μάντρες για να βάλουν μέσα τις ανακοινώσεις. Ενα από αυτά, η ΕΠΑΛΜΕ, τους πήγε στα δικαστήρια, ενώ ο ίδιος ως αντιπρόεδρος του ΕΚΕ «έφαγε» τέσσερις μήνες φυλακή γιατί λέει παραβίασε το «οικογενειακό άσυλο της ΧΡΩΤΕΞ». Ακόμα τα μέλη της διοίκησης των Χαλυβουργών πολλές φορές οδηγήθηκαν στα δικαστήρια από τον ιδιοκτήτη της Ελληνικής Χαλυβουργίας. Στις λεγόμενες «κοινωνικοποιημένες» επιχειρήσεις (ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ, ΠΥΡΚΑΛ κ.α.) «βρίσκαμε απέναντί μας τους συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ, που μας αντιμετώπιζαν σαν να ήταν οι ιδιοκτήτες τους. Στην ΠΕΤΡΟΛΑ πήγαμε να μοιράσουμε λουλούδια στις 8 Μάρτη, Μέρα της Γυναίκας, και έπεσε ξύλο με τους εγκάθετους του Λάτση...».
Τέλος, αναφέρει ότι το άρθρο 4 του 1365/1983 «συνάντησε την καθολική αντίδραση στην περιοχή, ο αγώνας διευρύνθηκε και σε μαζικούς φορείς της περιοχής κι έτσι ο νόμος ουσιαστικά έμεινε στα χαρτιά».
Αναδημοσίευση από το Ριζοσπάστη    

Read more...

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ-ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΜΗΝΥΜΑ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ ΣΤΑ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ -ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ


Με επιτυχία δόθηκε η μάχη της απεργίας και στην Ελασσόνα. Στην απεργιακή συγκένρωση που οργάνωσε το σωματείο εργατοτεχνιτών οικοδόμων επαρχίας Ελασσόνας, μίλησε ο πρόεδρος του σωματείου Παναγιώτης Νούσιας.Ακολούθησε μαχητική πορεία στους δρόμους της πόλης.  

Η ομιλία του Προέδρου του Σωματείου Εργατοτεχνιτών Οικοδόμων Επαρχίας Ελασσόνας στην Απεργιακή συγκέντρωση:

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες,
Σήμερα απεργούμε γιατί πρέπει να πάρουν μαχητική απάντηση τα αντεργατικά μέτρα κυβέρνησης-κεφαλαίου-ΕΕ, που περνάνε μέσα από την τρίτη «αξιολόγηση», το «συμπληρωματικό μνημόνιο» και τον κρατικό προϋπολογισμό, τα οποία μονιμοποιούν και εμπλουτίζουν όλα τα προηγούμενα μέτρα. Για να σπάσει το κλίμα αναμονής και ανοχής που καλλιεργούν κυβέρνηση και εργοδοτικές ενώσεις, με τη στήριξη των συνδικαλιστών τους στο κίνημα, με κάλπικες υποσχέσεις και απειλές.
Δε θα μείνουμε απαθείς στα ψέματα της κυβέρνησης.
Δεν πρόκειται να υποταχτούμε στις αυταπάτες που καλλιεργούν όλα τα κόμματα της πλουτοκρατίας, ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, όλοι όσοι θέλουν τους εργαζόμενους να κάνουν θυσίες στο διηνεκές για τα κέρδη των καπιταλιστών. Στις αυταπάτες που καλλιεργούν όσοι έχουν υπογράψει μνημόνια διαρκείας και κόφτες που θερίζουν τη ζωή και το μέλλον των οικογενειών μας.
Δε θα δείξουμε καμία ανοχή στην υλοποίηση των αντιλαϊκών μέτρων της κυβέρνησης, στα νέα μέτρα που ετοιμάζουν. Στους εκβιασμούς και στα διλλήματα που προβάλλουν για να κλείσουν τη συμφωνία της 3ης αξιολόγησης.
 Το πανηγυρικό κλίμα που προσπαθεί να καλλιεργήσει όλο αυτό το διάστημα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με το παραμύθι της «δίκαιης ανάπτυξης» δεν εμπεριέχει τίποτα θετικό για τον εργαζόμενο λαό. Η "δίκαιη ανάπτυξη" που προωθεί και υπερασπίζεται η κυβέρνηση, σημαίνει παραπέρα επίθεση στη ζωή της εργατικής-λαϊκής οικογένειας με επιπλέον κατάργηση δικαιωμάτων και κατακτήσεων. Δεν υπάρχει «δίκαιη ανάπτυξη» σε ένα άδικο σύστημα.
 Τα μέτρα της 3ης αξιολόγησης που προετοιμάζονται να περάσουν μέσα στη σιωπή, ανάμεσα σε μπόχα και σκάνδαλα που ξεπηδούν προκειμένου να περάσει στα ψιλά η νέα επίθεση, έχουν ως επίκεντρο τα νέα χτυπήματα στα “εργασιακά” με νέες μειώσεις σε συντάξεις και κοινωνικές παροχές, την έναρξη των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών για τα "κόκκινα" δάνεια στις τράπεζες.
 Την ίδια στιγμή, τα στοιχεία που εμπεριέχονται στο σχέδιο του νέου προϋπολογισμού παρουσιάζουν ανάγλυφα τι σημαίνει για τους εργαζόμενους η προώθηση των μέτρων για την ανάκαμψη των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων. Η διόγκωση των ματωμένων πρωτογενών πλεονασμάτων σημαίνει παραπέρα ένταση της εκμετάλλευσης για τους εργαζόμενους. Το τελικό σχέδιο του προϋπολογισμού προβλέπει νέα προνόμια και ενισχύσεις των μονοπωλιακών ομίλων με «ζεστό» χρήμα αλλά επιπλέον χτύπημα του εργατικού-λαϊκού εισοδήματος, με κλιμάκωση της φοροληστείας και των περικοπών, με τις κατασχέσεις και τους πλειστηριασμούς, τις ιδιωτικοποιήσεις.
 Παράλληλα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ετοιμάζεται να κάνει πραγματικότητα έναν πάγιο πόθο της μεγαλοεργοδοσίας και να δώσει ένα ακόμα σημαντικό πλήγμα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, με το χτύπημα της οργάνωσης των εργατικών αγώνων και τις εργατικές διεκδικήσεις, το χτύπημα στην απεργία και τη συνδικαλιστική δράση, την οργάνωση και τη δράση των εργαζομένων. Είναι γελασμένοι αν νομίζουν ότι θα μείνουμε με τα χέρια σταυρωμένα.
Βροντοφωνάζουμε ‘’κατώ τα ξερά σας από την απεργία δεν θα την χαρίσουμε στην εργοδοσία’’.
 Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ σε αυτές τις συνθήκες δυναμώνει την καταστολή και τον αυταρχισμό απέναντι σε εργατικές-λαϊκές κινητοποιήσεις. Οι εργαζόμενοι του Καρυπίδη στα Γιάννενα, οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι στις εστίες έξω από το Υπουργείο Παιδείας αλλά και οι διαδηλωτές στα ειρηνοδικεία, πήραν τις προηγούμενες μέρες προτεραιότητα και απέσπασαν πρώτοι και εφάπαξ το κοινωνικό μέρισμα σε διώξεις, συλλήψεις, βίαιη καταστολή και χημικά. Παράλληλα η κυβέρνηση τηρεί ‘’σιγήν ιχθύος’’ και προσπαθεί να κουκουλωθεί η υπόθεσή των των συνακροάσεων-παραβιάσεων στο τηλεφωνικό κέντρο του ΚΚΕ στον Περισσό ζήτημα σοβαρό που δεν πρέπει να ‘’θαφτεί’’ και αφορά όλους τους εργαζομένους.
Θα αντιπαλέψουμε τη νέα προσπάθεια καταστολής των λαϊκών αγώνων που επιχειρεί η κυβέρνηση με τα μέτρα ενάντια στις διαδηλώσεις και στους αγώνες των εργαζομένων. Στις κινητοποιήσεις ενάντια στους πλειστηριασμούς και στις κατασχέσεις της περιουσίας των φτωχών λαϊκών νοικοκυριών. Γι’ αυτούς γίνονται οι κινητοποιήσεις και όχι γι’ αυτούς που φοροδιαφεύγουν νόμιμα με τις καταθέσεις στο εξωτερικό και τις offshore εταιρείες. Αυτοί βρίσκονται στις παραδεισένιες λίστες που η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου υπερασπίζονται.
Δε θα συγχωρήσουμε τα κόμματα της πλουτοκρατίας για την υποταγή τους στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ. Για τη συμμετοχή της Ελλάδας στους δολοφονικούς ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Δε θα επιτρέψουμε η Κρήτη, η Αλεξανδρούπολη, ο Άραξος να γίνουν ορμητήρια των γερακιών. Θα αντισταθούμε με όλες μας τις δυνάμεις στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα.
Η ανακοίνωση του Προέδρου των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ για την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ, υπογραμμίζει την επιθετικότητα του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και σηματοδοτεί το νέο κύκλο αίματος για τους λαούς, φτώχειας, ξεριζωμού και μαζικής μετανάστευσης, διώξεων και αλλαγής συνόρων.
Ο Ιμπεριαλισμός τη γη ξαναμοιράζει με των λαών το αίμα τα σύνορα χαράζει.
Καταγγέλλουμε τις υποκριτικές δήθεν διαμαρτυρίες οργανισμών και κυβερνήσεων, στα σχέδια των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, οι οποίοι χρόνια στηρίζουν και συνεργάζονται με τους φονιάδες των λαών.
Ούτε για γη, ούτε νερό στους φονιάδες των λαών.
Η περιφρόνηση των δικαιωμάτων του Παλαιστινιακού λαού, ανοίγει τους «ασκούς του Αιόλου» και για τον Ελληνικό λαό.Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει τεράστιες ευθύνες, με τη στρατηγική διεκδίκησης ρόλου, στρατηγικής αναβάθμισης στην ευρύτερη περιοχή, στα πλαίσια του ΝΑΤΟ. Η προκοπή του Ελληνικού λαού δεν βρίσκεται στη μεριά αυτών που ετοιμάζουν νέο γύρω αναμετρήσεων «με φωτιά και σίδερο».
Στηρίζουμε το δίκαιο των αιτημάτων του Παλαιστινιακού λαού.Δυναμώνουμε τον αγώνα των εργαζομένων όλων των χωρών ενάντια στον κοινό αντίπαλο, τα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό.
Κανείς εργαζόμενος δε μπορεί να κάτσει σπίτι του τώρα. Κανείς δε μπορεί να ισχυριστεί ότι μόνος του μπορεί να βρει μια λύση. Η κυβέρνηση και η εργοδοσία θα τον βρίσκουν ξεμοναχιασμένο για να τον στύψουν ακόμα περισσότερο. Κανείς μόνος λοιπόν απέναντι στην αντιλαϊκή επίθεση. Όλοι στον αγώνα. Όλοι στη μάχη.
Κάθε τίμιος συνδικαλιστής που τιμά την επιλογή όσων των ψήφισαν για να τους εκπροσωπεί αληθινά και να υπερασπίζεται τα συμφέροντα τους δε μπορεί να μείνει απαθής. Έχει ευθύνη και υποχρέωση να πρωτοστατήσει στην οργάνωση και στον αγώνα. Κάθε συνδικάτο που θέλει να εκπροσωπεί τίμια και αγωνιστικά τα συμφέροντα των μελών του έχει θέσει στην πάλη.
Εάν νομίζει η κυβέρνηση και οι επιχειρηματικοί όμιλοι ότι θα επιβάλλουν σιγή νεκροταφείου είναι πολύ γελασμένοι. Το ΠΑΜΕ δε το βάζουν στο χέρι.
Ως εδώ με τα ψέματα, τις απάτες, της ζωής με τα ψίχουλα!
Οι δυνάμεις που παλεύουν για την ανασύνταξη του εργατικού-συνδικαλιστικού κινήματος, καλούν την εργατική τάξη να δηλώσει  πως δεν είναι «περασμένα-ξεχασμένα» οι απώλειες από τα χρόνια της κρίσης.
 Διεκδικούμε:
·         Υπογραφή Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης και επαναφορά με νόμο στα 751 ευρώ για όσους αμείβονται με το βασικό μισθό, ως ελάχιστη βάση για αυξήσεις στον κατώτερο μισθό. Κατώτερο μεροκάματο 33,57 ευρώ.
·         Να καταργηθεί με νόμο το αίσχος των μισθών πείνας, των 586 και 511 ευρώ και κανένας εργαζόμενος να μη βρίσκεται κάτω από τα 751 ευρώ.
·         Επαναφορά των κλαδικών συμβάσεων.
·         Να καταργηθούν άμεσα όλοι οι αντεργατικοί νόμοι που τσακίζουν τις Συλλογικές Συμβάσεις. Καθολική ισχύς και υποχρεωτικότητα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Εφαρμογή της μετενέργειας μέχρι την υπογραφή νέας ΣΣΕ χωρίς κανέναν χρονικό περιορισμό.
·         Όχι στις αντεργατικές αλλαγές που αλυσοδένουν τη λειτουργία των συνδικάτων, που εμποδίζουν την προκήρυξη απεργιών και την ανάπτυξη αγώνων των εργαζόμενων, τις εργατικές διεκδικήσεις.
·         Αφορολόγητο ατομικό όριο 20.000 ευρώ, προσαυξανόμενο 5.000 ευρώ για κάθε παιδί. Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και όλων των χαρατσιών.

·         Απαγόρευση πλειστηριασμών για την εργατική - λαϊκή οικογένεια. Κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη!

Read more...

ΑΡΧΗ ΣΕΛΙΔΑΣ

____________

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

  © Blogger templates Palm by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP