Η απάτη της κυβέρνησης με το νόμο για τα «νωπά και ευαλλοίωτα» αγροτικά προϊόντα

Του Γιώργου Αποστόλου

πρόεδρος του Αγροτοκτηνοτροφικού Συλλόγου Τσαριτσάνης

Στις 12 Οκτώβρη 2017 συζητήθηκε στην ολομέλεια της Βουλής και ψηφίστηκε το νομοσχέδιο του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης με τίτλο «Διακίνηση και εμπορία νωπών και ευαλλοίωτων αγροτικών προϊόντων και άλλες διατάξεις». Παρά το θόρυβο που σήκωσε η κυβέρνηση, μόνο ως εμπαιγμός απέναντι στους φτωχομεσαίους αγροτοκτηνοτρόφους της χώρας μας μπορεί να χαρακτηριστεί, ο συγκεκριμένος νόμος.

Οι μικρομεσαίοι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι μπορούν να βγάλουν συμπεράσματα για το τι είδους «φρούτο» είναι πάλι αυτό, από τη στιγμή που και αυτή η κυβέρνηση όπως και οι προηγούμενες, πιστές στο άρμα της ΕΕ και της ΚΑΠ, έχουν δώσει ουκ ολίγα δείγματα γραφής. Αφού «πιουν το νερό» στο όνομα της καπιταλιστικής αγοράς, η οποία ευθύνεται που τα προϊόντα δεν έχουν καλές τιμές, που το κόστος παραγωγής είναι υψηλό, που η ζωή μας στο χωριό, αντί να καλυτερεύει, πάει συνεχώς στο χειρότερο, μπορούν να πασάρουν και έναν νόμο «που θα βάλει τέλος στην απληρωσιά». Τους πήρε ο πόνος…

Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι τάχα έτσι προστατεύει τους αγροτοκτηνοτρόφους από τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, και τον καταναλωτή με την αναγραφή της χώρας προέλευσης του γάλακτος στις συσκευασίες των γαλακτοκομικών προϊόντων και του κρέατος, στις αποδείξεις λιανικής πώλησης του κρέατος κ.ά.

Βασικό μέλημα και αυτού του νόμου είναι να στηρίξει την κερδοφορία των μονοπωλίων και να ρυθμίσει ορισμένους καπιταλιστικούς ανταγωνισμούς σε όλη την αλυσίδα της παραγωγής, διανομής και εμπορίας νωπών και ευαλλοίωτων τροφίμων. Έτσι το πράγμα γίνεται φανερό. Η «καούρα» της κυβέρνησης είναι να διευθετήσει ορισμένους λογαριασμούς ανάμεσα σε «μεγάλους παίκτες», όπως για παράδειγμα μεταξύ σούπερ μάρκετ και βιομηχάνων πρώτης μεταποίησης, και ταυτόχρονα να προωθήσει τη συγκέντρωση της παραγωγής. Πιέζει και μέσα από αυτήν τη διαδικασία στην κατεύθυνση σύστασης καπιταλιστικών αγροτικών εκμεταλλεύσεων που δουλεύουν είτε σε ατομική είτε σε συλλογική βάση, όπως οι ομάδες παραγωγών, τις οποίες έχει στην προμετωπίδα της η ΚΑΠ.

Η αγωνία της κυβέρνησης δεν είναι άλλη από το να κρύψει στους φτωχομεσαίους αγροτοκτηνοτρόφους τον ταξικό τους αντίπαλο, δηλαδή τα μονοπώλια, που στο άρθρο 1 του νόμου τα υπάγουν και αυτά στον ορισμό των «παραγωγών». Όπως και στα παραμύθια που καλλιεργούσαν με τις διεπαγγελματικές και τη συμβολαιακή γεωργία, έτσι και εδώ βάζουν «τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα».

Σε ό,τι αφορά την απληρωσιά, τις πιστολιές και τα φέσια από τους βιομηχάνους και μεγαλέμπορους, μπορούν κυβέρνηση και αντιπολίτευση αντάμα να χύνουν «κροκοδείλια δάκρυα» αλλά λύση ούτε τολμούν ούτε μπορούν να δώσουν. Όσο για τις διατάξεις του συγκεκριμένου νόμου, η «λύση» γίνεται ατομική υπόθεση του κάθε αγροτοκτηνοτρόφου, που θα πρέπει να βγάλει μόνος του «το φίδι από την τρύπα». Άλλαξε δηλαδή ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς, δηλαδή.

Για να εξασφαλίζεται λέει η προβλεπόμενη από το νόμο πληρωμή, εντός 60 ημερών, κάθε παραγωγός «οφείλει να αποστείλει στην αρμόδια αρχή ηλεκτρονικά το τιμολόγιο πώλησης» των προϊόντων του, «ευθύς μόλις το εκδώσει, την επιταγή» και όλα τα λοιπά στοιχεία που αφορούν την πώληση κ.λπ. Ακόμα και οι παραγωγοί του ειδικού καθεστώτος που δεν υποχρεούνται να τηρούν βιβλία. Όλοι οι μικροπαραγωγοί, με αυτήν τη διαδικασία, επωμίζονται ένα νέο δυσβάσταχτο κόστος, αφού θα αναγκάζονται να χρησιμοποιούν λογιστή σε κάθε συναλλαγή. Αν εντοπιστεί, ότι δεν έχουν προβεί σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες κοινοποίησης των παραστατικών, απειλούνται με πρόστιμο!

Και άντε τα στείλαμε στην αρμόδια αρχή, τι θα γίνει; Αν δεν πληρωθεί, πως μπορεί να διασφαλιστεί ο παραγωγός; Να πάει δικαστικά; Και τι θα πάρει τελικά; Θα βρει για να πάρει;

Τη στιγμή δηλαδή που η κυβέρνηση υπόσχεται ότι θα λύσει το πρόβλημα της απληρωσιάς, ο πτωχευτικός κώδικας, προβλέπει ότι σε περίπτωση πτώχευσης πρώτα αποζημιώνονται οι τράπεζες και οι πιστωτές και μετά εργαζόμενοι και προμηθευτές (αγρότες και συνεταιρισμοί), νόμος που εξακολουθεί να ισχύει. Μάλιστα η κυβέρνηση πρόσφατα δεν αποδέχτηκε τροπολογία που κατέθεσε το ΚΚΕ ώστε να αποζημιώνονται πρώτα οι εργαζόμενοι και οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες και αγρότες.

Και συνεχίζοντας τα ερωτήματα. Με τι τιμές; Σ’ αυτό σηκώνουν όλοι τα χέρια ψηλά. «Ελεύθερη αγορά» έχουμε... Ήδη, οι απειλές και οι εκβιασμοί που δέχονται οι αγροτοκτηνοτρόφοι από τον μεγαλέμπορο, τον μεγαλοδιανομέα και τον μεγαλομεταποιητή, πάνε σύννεφο. Μας λένε: «αφού και μας βάζουν το μαχαίρι στο λαιμό και θα πρέπει να πληρωθείτε σε 60 μέρες, κόψτε κάτι… αλλιώς…», …αφήστε την παραγωγή να σαπίζει στις αποθήκες.

Όσον αφορά τα άρθρα για την αναγραφή προέλευσης του γάλακτος στη συσκευασία των γαλακτοκομικών προϊόντων, η κυβέρνηση προσπαθεί να «χρυσώσει λίγο το χάπι», καθώς με το τρίτο μνημόνιο και την υιοθέτηση των συστάσεων του ΟΟΣΑ καταργήθηκε το όριο ζωής στο γάλα, που έβαζε ένα φρένο στις αθρόες εισαγωγές κυρίως αγελαδινού γάλακτος. Σήμερα, καλλιεργεί αυταπάτες, τόσο προς τους φτωχομεσαίους αγροτοκτηνοτρόφους όσο και προς τα λαϊκά στρώματα, ότι με τα μέτρα που φέρνει θα μπει φραγμός στα εισαγόμενα, ότι θα ξέρουν τι τρώνε κ.λπ. Το τι παράγεται, τι εισάγεται, τι εξάγεται και οι τιμές καθορίζονται από τα μονοπώλια, αυτή είναι η πραγματικότητα είτε τα προϊόντα φέρνουν επισήμανση είτε όχι. Γι’ αυτό η χώρα μας είναι ελλειμματική σε κρέας, γι’ αυτό το 70% των σκληρών και ημίσκληρων τυριών που καταναλώνονται στην Ελλάδα παρασκευάζονται από εισαγόμενο γάλα ή εισάγονται.

Χαρακτηριστικό ακόμη τού ποιον εξυπηρετεί το νομοσχέδιο της κυβέρνησης είναι και το άρθρο 10, το οποίο μέσω «εκσυγχρονισμού» του αλιευτικού κώδικα παραχωρεί ιχθυοτρόφα ύδατα, λίμνες, ποτάμια, θαλάσσιους παραλιακούς χώρους, λιμνοθάλασσες, δημόσια ιχθυοτροφεία μέχρι και τις αμμουδιές στα μονοπώλια, στο όνομα της «στήριξης συλλογικών σχημάτων», της «διαχείρισης των υδάτων» και της εύρεσης «συνεργειών» μεταξύ πρωτογενούς τομέα - μεταποίησης και τουριστικών μονάδων. Σαν όχημα τους αλιευτικούς συνεταιρισμούς ετοιμάζουν «το ψητό» για το κεφάλαιο.

Κανένας μικρομεσαίος αγροτοκτηνοτρόφος να μην πέσει στις παγίδες και της αυταπάτες καμίας κυβέρνησης. Με μόνο προσανατολισμό την οργάνωση στους αγροτικούς συλλόγους και την πάλη κατά του ξεκληρίσματός, θα βρεθεί η διέξοδος στη συμμαχία με τους εργαζόμενους και το λαό, με προοπτική μια εντελώς διαφορετική αγροτική ανάπτυξη, μακριά κι ενάντια στα συμφέροντα των εμποροβιομηχάνων, των επιχειρηματικών ομίλων, των τραπεζιτών, η οποία θα διασφαλίζει ικανοποιητικό εισόδημα στον αγρότη, επαρκή, φτηνά και ποιοτικά προϊόντα για τη διατροφή και την ένδυση του ελληνικού λαού, φτηνές πρώτες ύλες για τη μεταποιητική βιομηχανία.

Το οργανωμένο αγροτικό κίνημα απαιτεί:

-       κατώτερες- εγγυημένες τιμές,

-       άμεση πληρωμή των προϊόντων με την παράδοση,

-       φραγμό με απειθαρχία στους κανονισμούς της ΕΕ και την ΚΑΠ, ώστε να υπάρχει προστασία από τις αθρόες εισαγωγές προϊόντων στα οποία η χώρα μας είναι πλεονασματική.

Read more...

Για τις εξελίξεις στο γάλα

Μεγάλη αναστάτωση επικρατεί τις τελευταίες μέρες στους μικρομεσαίους κτηνοτρόφους, καθώς πληθαίνουν πληροφορίες και καταγγελίες για απότομη και μεγάλη μείωση στην τιμή του πρόβειου γάλακτος.

Οι τιμές που ανακοινώνονται αυτήν την περίοδο για το πρόβειο γάλα είναι περίπου 0,10 ευρώ κάτω σε σχέση με πέρυσι. Τιμές που δεν μπορούν να εξασφαλίσουν ούτε το κόστος παραγωγής, πόσο μάλλον την επιβίωση των μικρομεσαίων κτηνοτρόφων και των οικογενειών τους.

Επίσης οι κτηνοτρόφοι που αντιμετωπίζουν σοβαρά θέματα με υποχρεώσεις και άμεσες ανάγκες, γίνονται έρμαιοι στις ορέξεις των εμπόρων, που απ’ ότι φαίνεται πέρα από τους «ανταγωνισμούς» μεταξύ τους, μια χαρά τα βρήκαν και συμφώνησαν να χαράξουν κοινή στρατηγική. Μέσω των λεγόμενων «προκαταβολών» που παίρνουν από τους βιομήχανους και μεγαλοτυροκόμους που δραστηριοποιούνται στον κλάδο, συμφωνούν σε «ανοιχτές τιμές», χωρίς καμία εξασφάλιση και προστασία.

Το έδαφος, στρώθηκε όλο το προηγούμενο διάστημα. Πέρα από αδικαιολόγητες και απρόβλεπτες μειώσεις που υπήρξαν, δεν έλειψαν -για παράδειγμα στην περιοχή της Ελασσόνας- φαινόμενα απληρωσιάς και «πιστολιές» ή μετακύληση «ζημιών» στους παραγωγούς (περίπτωση συνεταιρισμού ΓαλαΕλασ).

Με τον τρόπο αυτό επικυρώνεται μια κατάσταση που είχε διαμορφωθεί τους τελευταίες μήνες, με τους κτηνοτρόφους πλέον να μην έχουν άλλη επιλογή από το να πουλήσουν «κοψοχρονιά» την παραγωγή τους.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, πιστή συνεχιστής της πολιτικής ξεκληρίσματος της μικρομεσαίας αγροτιάς των προηγούμενων κυβερνήσεων και της ΕΕ, είναι συνένοχη. Όλο το προηγούμενο διάστημα συμμετείχε ενεργά με μια σειρά από νομοθετικές παρεμβάσεις και μέτρα στη διαμόρφωση της κατάστασης. Θυμίζουμε πως με το τρίτο μνημόνιο και την υιοθέτηση των συστάσεων του ΟΟΣΑ καταργήθηκε το όριο ζωής στο γάλα, που εμπόδιζε σ’ ένα βαθμό τις αθρόες εισαγωγές γάλακτος.

Επίσης, με τον πρόσφατο νόμο για τη «Διακίνηση και εμπορία νωπών και ευαλλοίωτων αγροτικών προϊόντων και άλλες διατάξεις», στηρίζει την κερδοφορία των μονοπωλίων και ρυθμίζει ορισμένους καπιταλιστικούς ανταγωνισμούς σε όλη την αλυσίδα της παραγωγής, διανομής και εμπορίας νωπών και ευαλλοίωτων τροφίμων, ενώ δεν εξασφαλίζει ικανοποιητικές κατώτερες τιμές στα προϊόντα ούτε και την άμεση πληρωμή με την παράδοση των προϊόντων. Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης για «τις ανοιχτές τιμές» που δίνουν εμποροβιομήχανοι, ότι έτσι λειτουργεί η «ελεύθερη οικονομία της αγοράς», δηλ. ασυδοσία των εμποροβιομηχάνων με τις πλάτες της εκάστοτε κυβέρνησης απέναντι στους παραγωγούς και τη λαϊκή κατανάλωση.

Πάγιος στόχος αυτών και όλων των άλλων μέτρων, των μνημονιακών, αντιαγροτικών πολιτικών της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της ΕΕ, που υπηρέτησαν και υπηρετούν με ζήλο τόσο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ όσο και η ΝΔ και τα υπόλοιπα κόμματα του ευρωμονοδρόμου είναι η συγκέντρωση της γης και της παραγωγής, του ζωικού κεφαλαίου, σε λίγους μεγαλοαγρότες- μεγαλοκτηνοτρόφους και τους μονοπωλιακούς ομίλους του κλάδου, η εξασφάλιση υψηλής κερδοφορίας των μονοπωλίων, των τραπεζιτών, των μεγαλεμπόρων και των βιομηχάνων και η άγρια εκμετάλλευση όσων μεσαίων παραγωγών απομείνουν. Είναι ο «προάγγελος» του παραμυθιού της «δίκαιης ανάπτυξης» που οραματίζεται η κυβέρνηση και στην αγροτική οικονομία και προπαγάνδισε ο πρωθυπουργός, αξιοποιώντας την ικανότητά του στην εξαπάτηση του λαού, στο «αναπτυξιακό συνέδριο» που οργάνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ στη Λάρισα, μαζί με τον περιφερειάρχη της ΝΔ και τους δημάρχους.

Οι μικρομεσαίοι κτηνοτρόφοι της περιοχής μας δεν πρέπει να μείνουν με σταυρωμένα χέρια. Να οργανώσουν άμεσα την πάλη τους, μέσα απ’ το οργανωμένο κίνημα που εκφράζεται απ’ τους Αγροτοκτηνοτροφικούς Συλλόγους και την Ενωτική Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων ν. Λάρισας, γυρίζοντας την πλάτη στους διάφορους γνωστούς συμβιβασμένους αγροτοσυνδικαλιστές και την γνωστή «Ομοσπονδία Κτηνοτροφικών Συλλόγων Θεσσαλίας», που τελευταία κάνει και το διαμεσολαβητή των παραγωγών με τους βιομήχανους ή «θολώνει» επίτηδες τα νερά ως προς τις πραγματικές αιτίες της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί και πλήττει τον αγροτοκτηνοτροφικό κόσμο οδηγώντας τον στο ξεκλήρισμα. Υπηρετούν ακριβώς αυτά τα μεγάλα συμφέροντα και σπέρνουν την απογοήτευση και τις χαμηλές απαιτήσεις με στόχο τη διάλυση του κινήματος.

Είναι προφανής η στόχευση, να προχωρήσει πιο γρήγορα η παραπέρα συγκέντρωση της γης, της  παραγωγής και της εμπορίας των αγροτοκτηνοτροφικών προϊόντων στα χέρια λίγων αγροτοεπιχειρηματιών και μονοπωλιακών ομίλων. Οι ακόμα χαμηλότερες τιμές για τα προϊόντα μας, τα πιο ακριβά αγροτικά μέσα και εφόδια, η υπέρογκη φορολογία, η μεγάλη αύξηση στα ασφάλιστρα (ΟΓΑ/ΕΦΚΑ) και άλλα χαράτσια, φέρνουν πιο κοντά το ξεκλήρισμα των μικρομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων.

Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Οι μικρομεσαίοι κτηνοτρόφοι, να οργανωθούν, να μαζικοποιήσουν τους Συλλόγους τους, να παλέψουν ενιαία, διεκδικώντας:

·Κατώτερη εγγυημένη τιμή στο γάλα και στο κρέας.

·Άμεση πληρωμή των προϊόντων τους.

·Κατάργηση του ΦΠΑ στις ζωοτροφές και αγροτικά εφόδια.

·Κατάργηση όλων των άμεσων και έμμεσων περιορισμών της αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής που επιβάλλει η νέα ΚΑΠ 2015-2020 της ΕΕ, να μην ισχύσουν τα χειρότερα μέτρα της, σύνδεση των ενισχύσεων με την παραγωγή.

Καλούμε τους κτηνοτρόφους και γενικότερα τους παραγωγούς της υπαίθρου να βγάλουν βαθιά πολιτικά συμπεράσματα απ’ τα δεινά που τους προσφέρει η καπιταλιστική ανάπτυξη και που δεν είναι ούτε συγκυριακά ούτε προσωρινά, αλλά μόνιμα. Το μέλλον τους βρίσκεται σ’ ένα δρόμο ανάπτυξης που θα σχεδιάζεται και θα στηρίζεται κεντρικά, με κριτήριο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και όχι των κερδών των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Χρειάζεται άλλη εξουσία, στα χέρια των εργατών και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, που θα οργανώσει την κτηνοτροφική και αγροτική παραγωγή μέσα από παραγωγικούς συνεταιρισμούς, με αξιοποίηση όλων των σύγχρονων επιστημονικών μεθόδων και τεχνολογιών, με την απαραίτητη κατανομή επιστημονικού και εργατικού δυναμικού, ώστε η παραγωγή να καλύπτει τις διατροφικές ανάγκες με ποιοτικά και φτηνά προϊόντα.

Οι κτηνοτρόφοι, οι αγρότες, δεν έχουν να φοβούνται τίποτα απ’ την κοινωνική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, όταν η εργασία τους, η υγεία τους, οι συνθήκες διαβίωσής τους, θα είναι διασφαλισμένα και δεν θα εξαρτιούνται απ’ τις καιρικές συνθήκες, απ’ τις ορέξεις τυροκόμων και βιομηχάνων, τραπεζών, από αστικές κυβερνήσεις και κόμματα των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων.

Συμπαραταχθείτε, ενισχύστε το ΚΚΕ !!!!

ΤΟΜΕΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΑΙΘΡΟΥ ΛΑΡΙΣΑΣ ΚΚΕ 

Read more...

Ανακοίνωση της Λαϊκής Συσπείρωσης Δήμου Ελασσόνας για το Δημοτικό Σχολείο Βερδικούσιας

Χωρίς δασκάλους αφήνει η κυβέρνηση και η διεύθυνση της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Λάρισας το Δημοτικό Σχολείο Βερδικούσιας, καθώς για άλλη μια φορά (το ίδιο πρόβλημα υπήρχε και πέρυσι) μπαίνει ο Νοέμβρης και δύο τάξεις (Ε’- Στ’) δεν έχουν δάσκαλο, ενώ δεν έχει έρθει μέχρι τώρα ούτε δάσκαλος Αγγλικών.

Τα παιδιά κάνουν πληροφορική, γυμναστική και κάποιες ώρες μαθημάτων που συμπληρώνουν οι υπόλοιποι τέσσερις δάσκαλοι και ο διευθυντής του σχολείου από τα κενά που προκύπτουν στο πρόγραμμα τους ενώ αφήνονται και με ενδιάμεσα μεγάλα διαλείμματα στο σχολείο.

Για τα ίδια περίπου προβλήματα που υπήρξαν και πέρυσι το υπουργείο και η πρωτοβάθμια διεύθυνση «φρόντισαν» να στείλουν έναν εκπαιδευτικό το Γενάρη!

Οι γονείς της Βερδικούσιας δικαιολογημένα έχουν αγανακτήσει και ξεσηκωθεί ζητώντας άμεσα μια λύση. Δεν φτάνουν τα αυξημένα προβλήματα των ορεινών χωριών όπως η Βερδικούσια στην πρόσβαση σε υγεία- πρόνοια, συγκοινωνίες, έρχεται η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, που εφαρμόζει πιστά τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ, στο πλαίσιο του εξορθολογισμού του κόστους στην εκπαίδευση να χτυπήσει τις μορφωτικές ανάγκες των παιδιών και τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών.

Η Λαϊκή Συσπείρωση Δήμου Ελασσόνας στηρίζει τις κινητοποιήσεις των γονέων και των κατοίκων της Βερδικούσιας που έχουν κλείσει το σχολείο και διεκδικούν δάσκαλο για τα παιδιά τους, γιατί δεν μπορούν να δεχτούν το 2017 να μην έχουν όλα τα παιδιά καταρτισμένους εκπαιδευτικούς για κάθε μάθημα και για κάθε τάξη.

Καλούμε την Δημοτική Αρχή Ελασσόνας να συγκαλέσει έκτακτα Δημοτικό Συμβούλιο, να στηρίξει έμπρακτα τα αυτονόητα δίκαια αιτήματα γονέων- μαθητών- κατοίκων της Βερδικούσιας, να αντιμετωπίσει το σοβαρό αυτό πρόβλημα και να ενεργήσει άμεσα για την επίλυση του.

Λαϊκή Συσπείρωση Δ. Ελασσόνας

Read more...

Όχι σε όλα τα ναρκωτικά. Όχι στο διαχωρισμό των ναρκωτικών σε «σκληρά και μαλακά»

Οι απόψεις του Οικολόγου υπουργού Γ. Τσιρώνη της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, για την καλλιέργεια κάνναβης, για ατομική χρήση, όχι μόνο είναι επικίνδυνες, αλλά και αποδεικνύουν ότι η νομιμοποίηση της λεγόμενης ιατρικής κάνναβης είναι ο δούρειος ίππος για τη νομιμοποίηση των ναρκωτικών, που επειδή φοβούνται να το ομολογήσουν, το μεθοδεύουν διά της πλαγίας οδού.

Η άποψη ότι έτσι θα αντιμετωπιστεί η μάστιγα των ναρκωτικών είναι τουλάχιστον ανεύθυνη, όταν στις χώρες όπου έχουν υπάρξει τέτοιες νομοθετικές ρυθμίσεις τα ποσοστά έχουν εκτοξευτεί, ενώ η Ελλάδα - παρά τη συνεχή αύξηση τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας της κρίσης και της όξυνσης των κοινωνικών προβλημάτων - διατηρεί από τα χαμηλότερα ποσοστά στην Ευρώπη στη χρήση ναρκωτικών.

Να τη χαίρονται τη δήθεν "αριστερή" ατζέντα τους, που είναι τόσο "αριστερή" όσο ο Γιώργος Παπανδρέου, που πρωτοδιατύπωσε τέτοιες απόψεις, ή η κυβέρνηση Παπαδήμου (ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑΟΣ), που πρωτοέφερε νομοσχέδιο νομιμοποίησης της χρήσης ναρκωτικών και το μάζεψε άρον - άρον, κάτω από τις αντιδράσεις που υπήρξαν.

Η Λαϊκή Συσπείρωση Ελασσόνας, τάσσεται και αγωνίζεται σταθερά ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά. Ενάντια στον διαχωρισμό των ναρκωτικών σε «σκληρά και μαλακά» γιατί δεν υπάρχουν σκληρές και μαλακές αιτίες που σε στρέφουν στη χρήση. Δεν υπάρχει «σκληρή και μαλακή» εξάρτηση.

Όχι στην αλλαγή της κάνναβης από τον πίνακα των ναρκωτικών.

Η «ιατρική κάνναβη» είναι προπομπός για να νομιμοποιηθεί η χρήση των ναρκωτικών. Από την ιατρική έρευνα προκύπτει, ότι η κάνναβη δεν είναι φάρμακο επιλογής για καμία ασθένεια.

Παντού όπου νομιμοποιήθηκαν ουσίες αυξήθηκε η χρήση και η εξάρτηση από όλα τα ναρκωτικά. Η διαθεσιμότητα μιας ουσίας αυξάνει και τη χρήση της.

Όχι στην ίδρυση «χώρων υγιούς χρήσης». Η χρήση ναρκωτικών ουσιών ποτέ δεν μπορεί να είναι υγιής. Είναι πρώτα απ όλα ακραία μορφή αλλοτρίωσης που το άτομο χάνει την ίδια του την υπόσταση ως κοινωνικό ον.

Λύση δεν είναι «η μείωση της βλάβης» αλλά «η μείωση της ζήτησης».

Σήμερα χρειάζεται συστηματικό δίκτυο προγραμμάτων πρόληψης σε όλους τους χώρους που ζει και μορφώνεται η νεολαία (σχολείο, πανεπιστήμιο, στρατόπεδο, χώροι άθλησης και διασκέδασης).

Κάθε προσπάθεια για αλλαγή της κάνναβης στον πίνακα των ναρκωτικών και για ίδρυση «χώρων υγιούς χρήσης » ναρκοθετεί πρώτα απ’ όλα την Πρόληψη.

Σήμερα χρειάζονται προγράμματα «στεγνής» θεραπείας, τόσα όσα έχει ανάγκη ο τόπος, με ευθύνη του κράτους.

Η θέση του χρήστη είναι σε πρόγραμμα θεραπείας και όχι στα «υποκατάστατα της ηρωίνης», στο δρόμο, στη φυλακή, σε «χώρους γκέτο» που θα κάνει χρήση απλά για να μην ενοχλεί.

Μαζικές προσλήψεις και κρατική χρηματοδότηση στην Πρόληψη-Θεραπεία-Έρευνα για τα ναρκωτικά.

.

 ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΗΜΟΥ ΕΛΑΣΣΟΝΑΣ

Read more...

Δήλωση των δημοτικών συμβούλων του ΚΚΕ στην Ελασσόνα, Δημήτρη Αβρανά και Νίκου Βακράτσα

Ως εκλεγμένοι δημοτικοί σύμβουλοι του ΚΚΕ στο Δήμο Ελασσόνας με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» εκφράζουμε τη συμπαράστασή μας στα αιτήματα και χαιρετίζουμε τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις των μαθητών του ΕΠΑΛ Ελασσόνας.

Οι μαθητές δεν ζητούν τίποτε άλλο παρά το αυτονόητο δικαίωμά τους στη μόρφωση. Αφού καταργήθηκαν τα Τεχνικά Λύκεια της Κρανέας και της Καλλιθέας, οι περισσότεροι μαθητές απ’ τα χωριά της Ελασσόνας διανύουν καθημερινά 50 έως 80 χιλιόμετρα για να φτάσουν πλέον στο σχολείο.

Μετά τις καταργήσεις και συγχωνεύσεις των προηγούμενων ετών, έρχεται πλέον η ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση του εκπαιδευτικού ρόλου των ΕΠΑΛ, παρά τις εξαγγελίες της κυβέρνησης, η οποία κινείται στην ίδια ρότα των πολιτικών που χρόνια τώρα εφαρμόζονται, αντιμετωπίζοντας -δίχως άλλο- με στυγνό τρόπο και αυτά τα ζητήματα, κινούμενη στη λογική του κόστους και των «περικοπών» προκειμένου να βγουν τα μνημονιακά- «ματωμένα» πλεονάσματά τους.

Τέτοιας φύσης είναι και το ζήτημα που έχει προκύψει πανελλαδικά με τα λεγόμενα «ολιγομελή τμήματα». Στο ΕΠΑΛ Ελασσόνας καταργείται το «ολιγομελές» τμήμα της Γ’ τάξης  Μηχανολογικών εγκαταστάσεων και κατασκευών. Με το κλείσιμο της ειδικότητας τα παιδιά θα είναι αναγκασμένα για να παρακολουθήσουν την ειδικότητα να μετακινούνται αναγκαστικά 150- 200 χιλιόμετρα τη μέρα!

Καλούμε τους μαθητές να μην επαναπαυθούν σε «υποσχέσεις». Μόνο με αγώνα μπορούν να πάρουν τη κατάσταση στα χέρια τους. Να συγκληθεί άμεσα Δημοτικό Συμβούλιο από τη Δημοτική Αρχή Ελασσόνας ώστε να πάρει θέση για το σοβαρό αυτό θέμα και να στηρίξει έμπρακτα τα δίκαια αιτήματα των μαθητών και τις κινητοποιήσεις τους.

Οι δημοτικοί σύμβουλοι Ελασσόνας

Δημήτρης Αβρανάς

Νίκος Βακράτσας

Read more...

Ανακοίνωση- καταγγελία της Τοπικής Κοινότητας Λυκουδίου

Το Τοπικό Συμβούλιο Λυκούδιου καταγγέλλει στους χωριανούς τον εμπαιγμό που υφιστάμεθα από την δημοτική αρχή σε πλείστα ζητήματα που αφορούν άμεσες καθημερινές ανάγκες του χωριού και των κατοίκων του.

Ιδιαίτερα θέλουμε να σταθούμε στην περίπτωση του δρόμου στη θέση «Τσιγγενέ μαχαλά». Ο δρόμος αυτός μέσα στο χωριό έχει υποστεί καθίζηση εδώ και κάποιους μήνες. Μετά από ενέργειες της τοπικής κοινότητας η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Ελασσόνας έκανε αυτοψία και με έγγραφό της χαρακτηρίζει το δρόμο άκρως επικίνδυνο. Το έγγραφο μάλιστα αυτό εστάλη στον αρμόδιο αντιδήμαρχο και στη Δήμαρχο Ελασσόνας, για να μεριμνήσουν ώστε να ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα.

Παρά ταύτα η δημοτική αρχή αδιαφορεί και καθυστερεί χαρακτηριστικά.

Το 2015, πριν από την καθίζηση, εγκρίθηκε δαπάνη 50.000,00 ευρώ από τη ΣΑΤΑ με κωδικό έργου 02.30.7326.50, για την κατασκευή- συνέχιση του τοίχου αντιστήριξης. Το έργο αυτό παρέμεινε στις καλένδες και πρόσφατα στην τροποποίηση του τεχνικού προγράμματος του 2017 φέρεται να εγκρίνεται με δαπάνη 1,00 ευρώ!

Ρωτάμε τη δημοτική αρχή και περιμένουμε να μας δώσει απάντηση:

-      Γιατί παρά την επικινδυνότητά του, την οποία βεβαιώνουν οι υπηρεσίες του Δήμου, γιατί η δημοτική αρχή αγνοεί το συγκεκριμένο έργο;

-      Τι μέτρα προτίθεται να πάρει και σε πόσο καιρό;

Από την πλευρά μας καλούμε τους συγχωριανούς να βγάλουν συμπεράσματα από τη στάση της δημοτικής αρχής. Απαιτούμε από την δημοτική αρχή άμεσα να υλοποιήσει το συγκεκριμένο έργο.

Το Τοπικό Συμβούλιο Λυκουδίου

Read more...

Τι θα γίνει με τον «ορφανό» δρόμο της Μελούνας;

Η απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί γενικότερα στο οδικό δίκτυο της περιοχής μας, είναι γνωστή. Ξεπερνάει όμως κάθε φαντασία το «χάλι» που έχει ο δρόμος της «Μελούνας», από τα Γυμνάσια της Ελασσόνας- «κόκκινο εικονοστάσι»- έως την είσοδο της Τσαριτσάνης όπου καταλήγει στην Εθνική Οδό Λάρισας- Κοζάνης.

Ο συγκεκριμένος δρόμος θα μπορούσε να ήταν και «ορφανός», μιας και μεταξύ Δήμου Ελασσόνας και Περιφέρειας Θεσσαλίας, οι ευθύνες μετατοπίζονται κάθε φορά από τη μία αρχή στην άλλη. Θυμίζουμε βέβαια, πως η σημερινή δημοτική αρχή υπόσχονταν προεκλογικά ότι θα τον κάνει «ποδηλατόδρομο»!

Ο δρόμος αυτός δέχεται καθημερινά μεγάλο όγκο οχημάτων, αγροτικών κυρίως, και είναι καταρχήν αναγκαίος για τους αγρότες και κτηνοτρόφους που δραστηριοποιούνται σε όλο τον κάμπο της Τσαριτσάνης, συνεχίζει προς τον Ομαδικό Αμπελώνα και φτάνει ως την Αετοράχη, εξυπηρετώντας και τους κατοίκους των χωριών.

Η κίνηση των βαρέων οχημάτων που παλιότερα διεξάγονταν αποκλειστικά από το δρόμο αυτό αποφεύγοντας την πόλη της Ελασσόνας- για την πρόσβασή τους στην Εθνική Οδό, έχει περιοριστεί. Έχει όμως αφήσει τα σημάδια του, ιδίως από περιόδους που τα Τέμπη ήταν κλειστά, και ως μοναδική δίοδος διέλευσης νότιας Ελλάδας- Μακεδονίας χρησιμοποιούνταν με ευθύνη και των τροχονομικών αρχών, αυτός ο δρόμος.

Τα κατά καιρούς «μπαλώματα» αποδείχτηκε ότι δεν είναι λύση. Οι λακκούβες που υπάρχουν σήμερα είναι αναρίθμητες. Ο δρόμος παρουσιάζει ρωγμές σε πολλά σημεία του οδοστρώματος, καθιζήσεις και στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας και φθορές στις άκρες. Η έλλειψη φωτισμού καθιστά επίσης άκρως επικίνδυνη την κυκλοφορία τη νύχτα.

Φαινόμενα ζημιών στα οχήματα έχουν αρχίσει να κάνουν την εμφάνισή τους, οι καταγγελίες πληθαίνουν και η αγανάκτηση ξεχειλίζει. Ο κίνδυνος ατυχημάτων είναι επίσης μεγάλος, αφού στην προσπάθειά τους οι οδηγοί να αποφύγουν τις λακκούβες κάνουν απότομους ελιγμούς και κινούνται συχνά στο αντίθετο ρεύμα.

Από την πλευρά μας ζητάμε συγκεκριμένες απαντήσεις τόσο από τη δημοτική αρχή, όσο και από την Περιφέρεια, τι μέτρα θα πάρουν και πότε;

Καλούμε το λαό της περιοχής μας, τους επαγγελματίες, τους αγροτοκτηνοτρόφους να βγάλουν συγκεκριμένα συμπεράσματα από τη στάση τους, καθώς εκτός από το να «ρίχνουν το μπαλάκι» των ευθυνών η μία στην άλλη, το «πετούν και στην εξέδρα», δηλαδή πότε στην υποχρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό και πότε στην υπάρχουσα νομοθεσία που αφορά στα δημόσια έργα.

Να ποιες είναι οι «προτεραιότητες» τους εκάστοτε και διαχρονικά, καθώς στρέφονται σχεδόν πάντα σε έργα υποδομής που αφορούν το μεγάλο κεφάλαιο και τις ανάγκες του, όχι τις καθημερινές ανάγκες των πολιτών. Αυτές τις ανάγκες έρχεται να υπηρετήσει η καπιταλιστική ανάπτυξη που επαγγέλλεται η αστική τάξη, η συγκυβέρνηση, τα κόμματά της και οι αιρετοί τους στους δήμους και τις περιφέρειες.

Οι δημότες του δήμου Ελασσόνας, να γυρίσουν την πλάτη σ’ αυτές τις πολιτικές, να ενώσουν τις δυνάμεις τους στον αγώνα ενάντια στην άγρια επίθεση που δέχονται τα εισοδήματα και τα δικαιώματά τους. 

Να διεκδικήσουν ουσιαστικά μέτρα για την πλήρη κάλυψη των σύγχρονων και διευρυμένων αναγκών τους, για τη ζωή που αξίζουν, βάζοντας τέρμα στον κατήφορο της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

 ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΗΜΟΥ ΕΛΑΣΣΟΝΑΣ

Read more...

Την Παρασκευή 1 Σεπτέμβρη προφεστιβαλική εκδήλωση στην Ελασσόνα στα πλαίσια του 43ου Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή»

Στην πλατεία απέναντι από το θέατρο Β.Φαρμάκη στην Ελασσόνα, την Παρασκευή 1 Σεπτέμβρη, θα πραγματοποιηθεί η προφεστιβαλική εκδήλωση για το 43ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή».

Οι εκδηλώσεις θα ξεκινήσουν στις 20.00 και περιλαμβάνουν:

-Πολιτική ομιλία από την Μαρία Γαβαλά μέλος της Κ.Ε του ΚΚΕ.

- Μουσικοαφηγηματική παράσταση «Να μην πάψεις στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για το δίκαιο»

-Μουσικό πρόγραμμα.

 Στο χώρο της εκδήλωσης θα λειτουργεί και βιβλιοπωλείο της «Σύγχρονης Εποχής».

Read more...

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΠΟΛΟΓΗΤΩΝ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

Περί «διώξεων» του ελληνισμού στην ΕΣΣΔ

Αποκαλυπτικά στοιχεία και ντοκουμέντα που ανατρέπουν άλλο ένα κατασκεύασμα του αντικομμουνισμού

Ελληνες της ΕΣΣΔ δηλώνοντας «έτοιμοι για την εφαρμογή του 5χρονου Πλάνου»!

Η προσπάθεια ορισμένων κύκλων να αξιοποιήσουν την αντικομμουνιστική φιέστα στην Εσθονία για να προωθήσουν διαφόρων ειδών επιδιώξεις, θυμίζει το «τώρα που βρήκαμε παπά, να θάψουμε πέντε - έξι». Ετσι, κάτω από το γενικό τίτλο «εγκλήματα του κομμουνισμού», είδαμε πλάι στα γνωστά περί «Κατίν» και «λιμού» να προστίθενται τα χιλιομασημένα και πάντα διαψευσμένα περί «γενοκτονίας των Ποντίων επί Στάλιν».

Ο «Ριζοσπάστης» έχει ανατρέψει με σειρά άρθρων τη σχετική φιλολογία στο παρελθόν. Υπενθυμίζουμε σήμερα ορισμένα από τα στοιχεία που απαντούν στον αντικομμουνιστικό ισχυρισμό.

1. Ο Αμερικανός ιστορικός T. Martin υποστήριξε πως καμιά άλλη χώρα δεν κατάφερε να προσεγγίσει ποτέ το εύρος των ευνοϊκών προγραμμάτων που εφάρμοσε η Σοβιετική Ενωση («για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία») για την ανάπτυξη των εθνοτήτων. Η σοβιετική πολιτική προσανατολίστηκε γύρω από τη συστηματική προώθηση της ιδιαίτερης εθνικής ταυτότητας και της εθνικής συνείδησης μεταξύ των μη ρωσικών λαών της ΕΣΣΔ. Αυτό επετεύχθη μέσω α) της δημιουργίας εθνικών περιοχών, με διευρυμένο καθεστώς αυτονομίας και αυτοδιοίκησης, και β) μιας δυναμικής προώθησης των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που στοιχειοθετούσαν μια δοσμένη εθνική - πολιτιστική ταυτότητα: Ηθη και έθιμα, γλώσσα, μουσεία, λογοτεχνία και ποίηση κ.ά. (Martin T., 2001, «The Affirmative Action Empire» σελ. 13-18).

2. Πράγματι, κατά τη δεκαετία του 1930, πάρθηκαν μια σειρά μέτρων από τις σοβιετικές αρχές που είχαν να κάνουν:

α) Με τη διαπίστωσή τους, στις αρχές της δεκαετίας του 1930, πως οι εθνικές οργανώσεις και θεσμοί (όπως οι αυτόνομες εθνικές περιοχές, τα εθνικά σχολεία κ.λπ.), αντί να αποδυναμώσουν τις εθνικιστικές τάσεις στις περιοχές αυτές, μετατράπηκαν σε εφαλτήρια για την ενίσχυσή τους.

β) Με την άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη και τη διαπίστωση πως ένας δεύτερος ιμπεριαλιστικός πόλεμος ήταν αναπόφευκτος. Οι αυξανόμενες επαφές τμήματος της διασποράς με τις φασιστικές κυβερνήσεις του εξωτερικού, σε συνδυασμό με το ρόλο που έπαιξε ο αστικός εθνικισμός (ως «πέμπτη φάλαγγα») κατά την ιμπεριαλιστική επέμβαση στην ΕΣΣΔ το 1919-1920, δημιούργησε εύλογες ανησυχίες στη σοβιετική κυβέρνηση.

Υπήρχαν Ελληνες που είχαν σχέση με τα παραπάνω; Ο ερευνητής Ιβάν Τσούχα, τα στοιχεία του οποίου είχαν παρουσιαστεί σε σχετικό άρθρο του «Ταχυδρόμου» (18/6/2005), αναφέρει πως «μια εκδοχή είναι ...η πληροφορία από την Αθήνα να μιλούσε για ενδεχόμενη αυτονομιστική κίνηση Ελλήνων που έμεναν στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και δημιουργία ακόμη και ανεξάρτητου κράτους στο Νότο της ΕΣΣΔ. Πίσω από την κίνηση αυτή, σύμφωνα πάντοτε με τις ίδιες πηγές, βρίσκονταν Ελληνες που διατηρούσαν στενές σχέσεις με το φασιστικό καθεστώς του Ιωάννη Μεταξά... Είχε προηγηθεί η άρνηση του μεταξικού καθεστώτος να δεχτεί τον επαναπατρισμό αρκετών χιλιάδων Ελλήνων που ζούσαν στη Σοβιετική Ενωση, δίχως ωστόσο να έχουν πάρει σοβιετικά διαβατήρια».

Αυτή η εκδοχή φαίνεται να επιβεβαιώνεται ακόμα και από το αντικομμουνιστικό βιβλίο των Beck και Godin (ψευδώνυμα δύο Σοβιετικών συγγραφέων που ήταν στη φυλακή την εποχή εκείνη στην ΕΣΣΔ), που δημοσιεύτηκε (για ευνόητους λόγους) στις ΗΠΑ το 1951: «Ετυχε να είμαστε πολύ καλά πληροφορημένοι για τους Ελληνες αυτούς, επειδή ένας από μας μοιραζόταν το κελί με έναν άνθρωπο, που, σύμφωνα με δική του ομολογία, επρόκειτο να γίνει υπουργός Παιδείας στη σχεδιαζόμενη Μεγάλη Ελληνική Δημοκρατία, η οποία επρόκειτο να ιδρυθεί με ξένη - και ειδικά ελληνική - βοήθεια στη Νότια Ρωσία» (Beck F. & Godin W., 1951, «Russian Purge and the Extraction of Confession» σελ. 140).

Το ότι υπήρχαν στην Ελλάδα σύλλογοι Ελλήνων από τη Ρωσία (κυρίως πρώην κεφαλαιούχοι που είχαν χάσει τις περιουσίες τους με την Οκτωβριανή Επανάσταση) που διατηρούσαν καλές σχέσεις και ιδεολογική συμπάθεια /συγγένεια με το καθεστώς Μεταξά, είναι γεγονός. Σε υπόμνημα του Σωματείου «Ελλήνων εκ Ρωσίας», αναφέρεται πως ο εκτοπισμός Ελλήνων έγινε με κριτήριο τις εθνικιστικές και αντικομμουνιστικές τους πεποιθήσεις (Παυλίδη Ε., 1953, «Ο Ελληνισμός της Ρωσίας», σελ. 400 και 407).

Ορισμένοι ερευνητές ισχυρίζονται πως η ύπαρξη υπονομευτικών ομάδων ανάμεσα στους Ελληνες - και γενικότερα - δεν ήταν τίποτε άλλο από χαλκευμένες κατηγορίες των αρχών. Και όμως, η ύπαρξη αυτών των ομάδων επιβεβαιώνεται και μέσα από τα επίσημα στοιχεία του ελληνικού κράτους. Ετσι, στην αίτηση του Αλεξίου Ελευθεριάδη προς τις προξενικές αρχές (22/9/1935), αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Πλην εάν εγώ απηλλάγην εκ των δεινών της Κομμουνιστικής Ρωσίας υπάρχουν εκεί οικογένειαι υποφέρουσι τα πάνδεινα διότι είναι εχθροί του Κομμουνιστικού καθεστώτος. Οι άνθρωποι ούτοι υπό την ηγεσία μου κατ' επανάληψιν εξεγερθέντες κατά τα έτη 1929 και ιδίως κατά τα έτη 1931-1932 έστρεψαν τα όπλα εναντίον των κομμουνιστών, πλην όμως δεν είχον την τύχην να ιδούν τας προσπάθειάς των ευδοκιμούσας, βραδύτερον δε συνελαμβάνοντο μεθ' εμού και εξορίζοντο εις τη Σιβηρίαν υποφέροντες τα μέγιστα υπό των κομμουνιστών» («Περί χορηγήσεως αδείας καθόδου εν Ελλάδι υπηκόων Ελλήνων διαμενόντων εν Ρωσία», Αρχείο ΥΠΕΞ, Φάκελος 45.5).

Ταξικός ο προσανατολισμός των μέτρων

3. Στο επίκεντρο της έρευνας και των μέτρων που έλαβαν οι σοβιετικές αρχές, δεν περιελήφθησαν οι Ελληνες αδιακρίτως, όπως ισχυρίζονται μερικοί, αλλά συγκεκριμένα όσοι α) είχαν ταξικό συμφέρον να αλλάξει το κοινωνικοοικονομικό καθεστώτος, β) δεν είχαν εκπληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις και ούτε θα στρατεύονταν σε περίπτωση πολέμου, ή γ) σε περίπτωση εμπόλεμης κατάστασης, θα ήταν σε θέση λόγω της επαγγελματικής τους κατάστασης να προκαλέσουν κάποιο σοβαρό πρόβλημα. Να σημειωθεί πως η ελληνική υπηκοότητα αποκτήθηκε είτε την περίοδο 1917-1920 (εποχή της εθνικιστικής - αυτονομιστικής έξαρσης), είτε την περίοδο 1927-1931 από γαιοκτήμονες που έτσι εξαιρούνταν από την κολεκτιβοποίηση.

Ενδεικτικό του ταξικού προσανατολισμού των μέτρων που ελήφθησαν, αποτελεί το γεγονός πως από τους Ελληνες που συνελήφθησαν από την ελληνική περιοχή, το 32% προερχόταν από τα κολχόζ (κατηγορούμενοι για σαμποτάζ), το 27% βρισκόταν σε εξειδικευμένες θέσεις, το 13% κατείχε διευθυντικές θέσεις, το 10% ήταν υπάλληλοι, το 6% εκπαιδευτικοί, ενώ μόλις το 3% ήταν εργάτες (Αγτζίδης Β., 2001, «Παρευξείνιος Διασπορά», σελ. 480).

4. Οσον αφορά, τέλος, τα νούμερα που παρατίθενται γύρω από την έκταση των διώξεων, οι «εκτιμήσεις» ποικίλλουν. Ορισμένοι κάνουν λόγο ακόμα και για εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπισμένων. Η μόνη σχετικά αξιόπιστη διασταύρωση που μπορούμε να κάνουμε εμείς, είναι με τα στοιχεία που παρατίθενται από μια έρευνα με βάση τα επίσημα κρατικά αρχεία της ΕΣΣΔ και κάνουν λόγο για 2.610 Ελληνες εκτοπισμένους το 1942 (αριθμός που έπεσε στους 1.247 το 1947) (Pohl J. O., 1999, «Ethnic Cleansing in the USSR, 1937-1949» σελ. 123).

Από την άλλη μεριά, ο συνολικός αριθμός των μετεγκατεστημένων, σύμφωνα με τα αρχεία της KGB (αναφέρονται ως «ειδικοί μέτοικοι»), μέχρι το 1953 ανερχόταν σε 14.760. Η γεωγραφική κατανομή τους επίσης δείχνει ότι ελάχιστος αριθμός εξ αυτών εγκαταστάθηκε σε περιοχές της Σιβηρίας, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία μεταφέρθηκε σε προάστια μεγάλων αστικών κέντρων (στις πόλεις Molotov, Sverdlovsk, ακόμα και στη Μόσχα). Σημειωτέον πως οι «ειδικοί μέτοικοι» αποζημιώνονταν για τις περιουσίες που άφηναν πίσω, ενώ το σοβιετικό κράτος εξασφάλιζε την επαγγελματική τους αποκατάσταση και προσέφερε μια ιδιαίτερα εκτενή σειρά διευκολύνσεων για την αγορά βασικών αγαθών (τους πρώτους μήνες η προμήθεια τροφίμων γινόταν δωρεάν), την αγορά ή οικοδόμηση οικιών κ.λπ. (Απόφαση Νο. 5859 της Κρατικής Επιτροπής Αμυνας 11/5/1994, Βιβλιοθήκη Κογκρέσου των ΗΠΑ).

Η αφερεγγυότητα του ιδεολογήματος περί «μαζικών διώξεων» και «γενοκτονίας» αποδεικνύεται επίσης από τη συνεχόμενη αυξητική πορεία του συνολικού αριθμού των Ελλήνων στην ΕΣΣΔ, η οποία σε καμιά απολύτως περίοδο δεν παρουσιάζει μείωση ή στασιμότητα.

Στόχος η αντεπαναστατική ελίτ

5. Ερευνα Αμερικανών ιστορικών στα κρατικά αρχεία της ΕΣΣΔ, που δημοσιεύτηκε στο «American Science Review», προσέφερε πρόσθετο φως στην υπόθεση, αποδομώντας από τα θεμέλιά τους τις διάφορες «θεωρίες» περί εθνοκάθαρσης των μειονοτήτων στην ΕΣΣΔ. Η έρευνα αυτή κατέληγε συμπερασματικά πως η λεγόμενη «περίοδος της τρομοκρατίας» (αναφέρονται στην περίοδο 1936-1940) «στόχευε κυρίως στις ελίτ, παρά στις εθνικές ομάδες αυτές καθαυτές». Επηρέασε δηλαδή μέλη εθνοτήτων, τα οποία ανήκαν στη διοικητική και οικονομική ελίτ (και τα οποία αντιμετώπιζαν κατηγορίες διαφθοράς, κατάχρησης εξουσίας κ.λπ.), λόγω της θέσης που κατείχαν και όχι εξαιτίας της καταγωγής τους.

6. Οσον αφορά τη διάρκεια των ποινών, το 1939, κατά τα τέλη, δηλαδή, της περιόδου του περιβόητου «μεγάλου τρόμου», στο σύνολο των ποινών, μόλις το 0,1% των περιπτώσεων αφορούσαν κάθειρξη άνω των 10 ετών (το 4% αφορούσε κάθειρξη από 5 έως 10 έτη και το 95,9% μέχρι 5 έτη). Τα στοιχεία που παρουσίασε η Ελληνική Πρεσβεία της Μόσχας στο υπουργείο των Εξωτερικών επιβεβαιώνουν τα παραπάνω ευρήματα (Getty J. A., Rittersporn, Zemskov V. N., 1993, «Victims of the Soviet Penal System in the pre-war Years: A First Approach on the Basis of Archival Evidence» στο American Science Review, 98 (4)).

7. Στο σύνολό τους, τα δεδομένα που προέκυψαν από την εξέταση των κρατικών αρχείων της ΕΣΣΔ φαίνεται να υποστηρίζουν «την υπόθεση» που είχε ήδη αρχίσει να υποστηρίζεται από μεγάλη μερίδα της επιστημονικής κοινότητας «ενός προοδευτικά αντι-ελίτ προσανατολισμού της ποινικής πολιτικής» κατά τη δεκαετία του 1930 και έπειτα. Παράλληλα, οι συγγραφείς της μελέτης κατέληξαν πως οι «ισχυρισμοί ότι ο τρόμος έπεσε με ιδιαίτερο βάρος στις μη ρωσικές εθνικότητες δεν προκύπτει από τα δεδομένα των έγκλειστων τη δεκαετία του 1930. Ο συνήθης ισχυρισμός ότι οι περισσότεροι εκ των κρατουμένων ήταν "πολιτικοί", επίσης φαίνεται αναληθής. Από την άλλη μεριά, τα νέα στοιχεία υποστηρίζουν την άποψη, στην οποία κατέληξαν και άλλες στατιστικές έρευνες και μελέτες άλλων τύπων, πως οι διώξεις στόχευαν τη σοβιετική ελίτ». Και για να τεθεί η συζήτηση στη σωστή της βάση, αξίζει να σημειωθεί τέλος πως, σύμφωνα με την ίδια μελέτη, το ποσοστό των εγκλείστων στην ΕΣΣΔ το διάστημα 1936-1939, μια περίοδο έντονης ταξικής πάλης, ήταν χαμηλότερο του αντίστοιχου των ΗΠΑ τη δεκαετία του 1990 (2,4% έναντι 2,8%, αντίστοιχα).

Στην ερώτηση αν «κυνηγούσανε γενικά τους Ελληνες σαν εθνότητα», μια επαναπατρισθείσα που ανήκε σε εύπορη οικογένεια απάντησε με ειλικρίνεια: «Οχι όλους, τους πλούσιους, τους ευκατάστατους»... (Ιστορικό Αρχείο Προσφυγικού Ελληνισμού, συνεντεύξεις).

Η πλειοψηφία του ελληνισμού στη Σοβιετική Ενωση απέδειξε έμπρακτα την εκτίμηση και αφοσίωσή της στο νέο κοινωνικοπολιτικό καθεστώς κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Χιλιάδες Ελληνες πολέμησαν στην πρώτη γραμμή ενάντια στη φασιστική επίθεση και έδωσαν τη ζωή τους για την υπεράσπιση της σοσιαλιστικής τους πατρίδας. Ακόμα και σε περιοχές κατεχόμενες από τους ναζί, δεν ήταν λίγοι οι Ελληνες που έσπευσαν μαζικά να ενισχύσουν τις γραμμές των παρτιζάνων που δρούσαν στα μετόπισθεν.

Read more...

Ευρωπαϊκή Ενωση: Αντικομμουνισμός μέχρι το μεδούλι...

Από το αντικομμουνιστικό μνημόνιο του Συμβουλίου της Ευρώπης το 2005, έως το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τον Απρίλη του 2009 περί «Ευρωπαϊκής Συνείδησης και Ολοκληρωτισμού», την ανακήρυξη από την ΕΕ της 23ης Αυγούστου σε «Μέρα Μνήμης των θυμάτων του ναζισμού και του σταλινισμού», την προσπάθεια να αντικατασταθεί η 9η Μάη από μέρα γιορτασμού της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών σε «μέρα της Ευρώπης», δηλαδή της ΕΕ, κι όλες τις άλλες αντικομμουνιστικές διακηρύξεις κι αποφάσεις της ΕΕ, έχουμε μια προκλητική πλαστογράφηση της ιστορικής αλήθειας.

Επιχείρηση που χρηματοδοτείται με εκατοντάδες εκατομμύρια από τον προϋπολογισμό της ΕΕ, όπως συμβαίνει με το «Σπίτι της Ιστορίας», ή το πρόγραμμα «Ευρώπη για τους πολίτες», που απευθύνονται κατά κύριο λόγο σε σχολεία, μαθητές, Οργανισμούς Τοπικής Διοίκησης, ΜΚΟ.

Στο στόχαστρο αυτών των σχεδίων είναι οι νεανικές συνειδήσεις, ώστε να δηλητηριαστούν συστηματικά με τον αντικομμουνισμό, τη συκοφάντηση των χωρών όπου οικοδομήθηκε ο σοσιαλισμός, τη δικαιολόγηση ή τον εξωραϊσμό των ναζιστικών - φασιστικών εγκλημάτων. Για παράδειγμα, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη η πρόσφατη ενορχηστρωμένη προσπάθεια - που προβλήθηκε ακόμη και από το γνωστό τραγουδιστικό διαγωνισμό - εξύμνησης των Τατάρων που συνεργάστηκαν με τους ναζί και τη συκοφάντηση της περιόδου που επικεφαλής του σοβιετικού κράτους ήταν ο Στάλιν.

Αφίσες όπως αυτή έχουν περίοπτη θέση ανάμεσα στα εκθέματα που φιλοξενεί το «Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας»

Ο στόχος δεν είναι μόνο το παρελθόν, αλλά κυρίως το μέλλον, ώστε να στιγματιστεί η κομμουνιστική ιδεολογία και δράση, ως προπομπός για να χτυπηθεί συνολικά το εργατικό - λαϊκό κίνημα, να χειραγωγηθούν και να αφοπλιστούν οι συνειδήσεις των νέων γενιών.

Στις χώρες που γνώρισαν το σοσιαλισμό, οι εργαζόμενοι που σήμερα βρίσκονται αντιμέτωποι με την άγρια αντιλαϊκή πολιτική του εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος, προβληματίζονται σοβαρά κάνοντας τη σύγκριση των κατακτήσεών τους στα δύο συστήματα.

Ξεπλένουν το ναζισμό - φασισμό

Δεύτερη, σοβαρή πλευρά της αντικομμουνιστικής εκστρατείας της ΕΕ είναι η δικαιολόγηση στις λαϊκές συνειδήσεις του εγκληματικού χαρακτήρα του ναζισμού - φασισμού, η απόκρυψη του γεγονότος ότι ο φασισμός αποτελεί το αποτρόπαιο γέννημα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Ο φασισμός υπήρξε πάντοτε το οπλισμένο χέρι των καπιταλιστών απέναντι στο εργατικό - λαϊκό κίνημα και τους κομμουνιστές, τέτοιο είναι και σήμερα. Η ιστορική πείρα έχει αποδείξει ότι είναι αδύνατο να ξεριζωθεί ο φασισμός αν δεν ξεριζωθεί ο ίδιος ο καπιταλισμός, γιατί είναι η πιο απάνθρωπη, απαίσια και αποκρουστική μορφή του. Ο αντικομμουνισμός, οι διώξεις ενάντια στα ΚΚ και τους κομμουνιστές συνοδεύουν πάντοτε τα άγρια αντιλαϊκά μέτρα που παίρνονται σήμερα σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ και πάνε χέρι - χέρι με τη στήριξη ρατσιστικών, εθνικιστικών, φασιστικών κομμάτων.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ το Νοέμβρη του 2015 απείχαν από το Ψήφισμα που υιοθέτησε η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ «ενάντια στην ηρωοποίηση (glorification) του ναζισμού, του νεοναζισμού και άλλων πρακτικών που υποβοηθούν την κλιμάκωση σύγχρονων μορφών ρατσισμού, φυλετικών διακρίσεων, ξενοφοβίας και μισαλλοδοξίας σχετιζόμενες με αυτόν».

Μάλιστα, τη στάση της αποχής - σε πλήρη σύμπλευση με όλες τις άλλες κυβερνήσεις της ΕΕ - τήρησε και η ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που κρατάει «αριστερή» ταμπέλα, όπως πριν από ένα χρόνο είχε κάνει στο ίδιο ψήφισμα και η κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Το επιχείρημά τους, ότι «ανησυχούν» μήπως τα μέτρα του Ψηφίσματος θίγουν τα δικαιώματα της ελεύθερης έκφρασης και του συνέρχεσθαι, είναι προκλητικά ψεύτικο.

Σε μια σειρά χώρες της ΕΕ έχουν ψηφιστεί νόμοι που απαγορεύουν και ποινικοποιούν τη δράση των κομμουνιστών, την κομμουνιστική ιδεολογία, ακόμη και τη χρήση των κομμουνιστικών συμβόλων. Δεν είδαμε σε αυτές τις περιπτώσεις καμία ευαισθησία, ούτε από τον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε από τις άλλες κυβερνήσεις των χωρών της ΕΕ και πολύ περισσότερο από την ΕΕ.

Το αντίθετο μάλιστα: Η ΕΕ και οι άλλες κυβερνήσεις στηρίζουν και ενθαρρύνουν τις διώξεις ενάντια στους κομμουνιστές και τα ΚΚ. Παρά τις δεκάδες Ερωτήσεις που κατέθεσε προς τα όργανα της ΕΕ η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ σχετικά με μέτρα που παίρνονται σε διάφορα κράτη - μέλη της ΕΕ ενάντια στους κομμουνιστές, δεν βρήκαν να πουν ούτε μια λέξη όλα αυτά τα χρόνια.

Για να αναφερθούμε μόνο στο πιο πρόσφατο παράδειγμα: Σε απάντησή της η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε Ερώτηση του ΚΚΕ για τις εγκληματικές επιθέσεις φασιστικών συμμοριών ενάντια στον Γραμματέα της Ενωσης Λενινιστικής Κομμουνιστικής Νεολαίας της Ουκρανίας, τον Α' Γραμματέα της Επιτροπής Πόλης Κιέβου και άλλα στελέχη της Οργάνωσης, κάνει πως δεν ξέρει τίποτε, ενώ προκλητικά υποστηρίζει ότι «η συμφωνία σύνδεσης ΕΕ - Ουκρανίας βασίζεται σε κοινές αξίες, ιδίως στον πλήρη σεβασμό των δημοκρατικών αρχών, του κράτους δικαίου, της χρηστής διακυβέρνησης, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών», τη στιγμή που η ίδια η ζωή έχει αποδείξει ότι η συγκεκριμένη συμφωνία όχι μόνο νομιμοποιεί τις συστηματικές επιθέσεις κρατικής καταστολής, αλλά και επικυρώνει τους ήδη ψηφισμένους αντικομμουνιστικούς νόμους και την απαγόρευση της πολιτικής δράσης των κομμουνιστών μετά τη δίκη - παρωδία που αποφάσισε την απαγόρευση του ΚΚ Ουκρανίας τον περασμένο Δεκέμβρη.

Ενα τελευταίο και πλέον πρόσφατο παράδειγμα από το Ευρωκοινοβούλιο, όπου στις 14 Ιούνη οργανώθηκε έκθεση για να τιμηθεί ο γνωστός συνεργάτης των ναζί Κροάτης καρδινάλιος Alojzije Stepinac, υποστηρικτής του καθεστώτος των Ουστάσα, στη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής της Γιουγκοσλαβίας, εγκληματίας πολέμου καταδικασμένος για τη συμμετοχή του στο πογκρόμ κατά των Σέρβων, Εβραίων, Αθίγγανων κ.ά. εθνοτήτων.

Εκεί όπου παλινορθώθηκε ο καπιταλισμός

Να δούμε όμως και την κατάσταση σε μια σειρά χώρες στην ΕΕ, ιδίως αυτές όπου παλινορθώθηκε ο καπιταλισμός μετά την επικράτηση της αντεπανάστασης:

• Γνωστοί φασίστες αναρριχώνται σε κυβερνητικές θέσεις. Χρηματοδοτείται η αναβίωση φασιστικών κομμάτων και συμμοριών, την ίδια στιγμή που οργιάζει ο αντικομμουνισμός.
• Στις χώρες της Βαλτικής τα αστικά κόμματα συγκυβερνούν με νοσταλγούς του φασισμού, ενώ τα ΚΚ είναι παράνομα, τα κομμουνιστικά σύμβολα έχουν ποινικοποιηθεί, η κομμουνιστική πολιτική δράση συνιστά ποινικό αδίκημα.
• Στη Λετονία η βουλή επισήμως αποκατέστησε τα SS και απένειμε συντάξεις σε επιζώντα μέλη τους. Αντίθετα, η ένοπλη αντίσταση κατά των ναζί θεωρείται έγκλημα. Πρώην παρτιζάνοι, όπως ο 80χρονος Βασίλι Κονονόφ, οδηγήθηκαν στα δικαστήρια, κατηγορούμενοι ότι στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο σκότωσαν συνεργάτες των Γερμανών!
• Χιλιάδες εγκληματίες πολέμου και ένοπλοι συνεργάτες των ναζί έχουν αναγορευτεί σε σύμβολα της «εθνικής αντίστασης»! Πρόκειται για όσους πολέμησαν το 1941-'44 στο πλευρό των χιτλερικών, ως οπλίτες των Waffen SS, της λεγόμενης «Βοηθητικής Αστυνομίας» (Schummo), της εσθονικής μεραρχίας των SS, πρωταγωνιστώντας στα ναζιστικά εγκλήματα: κάψιμο χωριών, μαζικές εκτελέσεις αμάχων και, κυρίως, στο Ολοκαύτωμα των Εβραίων και των Τσιγγάνων. Τέλος, στις χώρες αυτές εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που - είτε οι ίδιοι είτε οι γονείς τους - εγκαταστάθηκαν τον τελευταίο μισό αιώνα στην περιοχή ως εργαζόμενοι στο πλαίσιο της Σοβιετικής Ενωσης, χαρακτηρίστηκαν «ανιθαγενείς» και στερούνται από κάθε πολιτικό και τα στοιχειώδη κοινωνικά δικαιώματα.
• Ανάλογη είναι η κατάσταση και σε άλλες χώρες, στην Πολωνία, την Τσεχία, τη Σλοβακία, τη Ρουμανία κ.ά., με πολύπλευρη προσπάθεια ποινικοποίησης του κομμουνισμού, απαγόρευσης μέχρι και των κομμουνιστικών συμβόλων. Στην Πολωνία, για παράδειγμα, μέλη και στελέχη του ΚΚ Πολωνίας καταδικάστηκαν πρόσφατα σε ποινές φυλάκισης έως και 9 μήνες, γιατί θεωρήθηκε έγκλημα η διάδοση των ιδεών τους μέσω της εφημερίδας και της ιστοσελίδας του ΚΚ Πολωνίας, με τις σαθρές κατηγορίες περί «δημόσιας προώθησης ολοκληρωτικού συστήματος». Καθόλου τυχαία, στην Πολωνία έγινε τον περασμένο Ιούλη η ετήσια Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ, με αιχμή, μεταξύ άλλων, την εγκατάσταση της αντιπυραυλικής Ασπίδας στην Ανατολική - Κεντρική Ευρώπη, σε συνδυασμό με την αναβάθμιση της παρουσίας των ΝΑΤΟικών δυνάμεων στο Αιγαίο και τη Μαύρη Θάλασσα, σε ανταγωνισμό με τη Ρωσία.

Οι λαοί χρειάζεται να βγάλουν συμπεράσματα

Τα συμπεράσματα είναι προφανή. Η ΕΕ, αστικές κυβερνήσεις και τα κόμματα της αστικής διαχείρισης πρωτοστατούν στον αντικομμουνισμό, την παραχάραξη και το ξαναγράψιμο της Ιστορίας, τις διώξεις ενάντια στα ΚΚ και τους κομμουνιστές, την ποινικοποίηση της δράσης τους και της κομμουνιστικής ιδεολογίας. Νερό όμως στο μύλο του αντικομμουνισμού χύνουν και τα οπορτουνιστικά κόμματα και τα νεόκοπα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα του ΚΕΑ, ταυτιζόμενα με την προπαγάνδα της ΕΕ για «ολοκληρωτικά καθεστώτα» και «σταλινικά εγκλήματα».

Ο αντικομμουνισμός οξύνεται όσο πιο άγρια γίνεται η επίθεση των επιχειρηματικών ομίλων της ΕΕ ενάντια στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, για να προωθήσουν τις θέσεις τους στο σφοδρό μονοπωλιακό ανταγωνισμό με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα και ισχυρά καπιταλιστικά κράτη. Αυτονόητη συνέπεια της αντικομμουνιστικής εκστρατείας είναι η δικαιολόγηση, ο εξωραϊσμός και η αθώωση του ναζισμού - φασισμού.

Αυτό είναι το πρόσφορο έδαφος πάνω στο οποίο αναπτύσσονται τα ρατσιστικά, φασιστικά κόμματα σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ. Δεν είναι, άλλωστε, διόλου τυχαίο ότι τα κόμματα αυτά χρησιμοποιούν ατόφιο όλο το αντικομμουνιστικό οπλοστάσιο της ΕΕ για να επιτεθούν ενάντια στην κομμουνιστική ιδεολογία και τους κομμουνιστές, για να προβάλλουν τις σάπιες και αποκρουστικές φασιστικές αντιλήψεις τους.

Οι λαοί της Ευρώπης μπορούν να βγάλουν συμπεράσματα. Τα δικαιώματα και οι ελευθερίες τους, όσο η εξουσία βρίσκεται στα χέρια των μονοπωλίων, βρίσκονται σε διαρκή κίνδυνο, σε ασφυκτικό περιορισμό, γιγαντώνονται οι κατασταλτικοί μηχανισμοί σε εθνικό επίπεδο και στην ΕΕ.

Γι' αυτό και το ζήτημα της πάλης για την κατάργηση των αντικομμουνιστικών διώξεων, την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων συνδέεται αναπόσπαστα με την πάλη για να περάσει η εξουσία στα χέρια του λαού, ώστε απαλλαγμένος από τα δεσμά κάθε καπιταλιστικής διακρατικής ένωσης να ανοίξει το δρόμο για την πραγματική λαϊκή ελευθερία και κυριαρχία σε μια οικονομία και κοινωνία στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών.

Β. Κ.

Το αρθρό δημοσιεύτηκε στον Ριζοσπάστη της Παρασκευής

Read more...